IV KZ 64/16

Sygn. akt IV KZ 64/16

POSTANOWIENIE

Dnia 30 listopada 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Wiesław Kozielewicz

na posiedzeniu w dniu 30 listopada 2016 r.

w sprawie z wniosku skazanego J. Z.
‎skazanego z art. 297 § 1 k.k.
‎o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w K. z dnia 17 lipca 2005 r., sygn. akt XXIII Ka (…)

po rozpoznaniu zażalenia złożonego przez skazanego
‎na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 4 października 2016 r., sygn. akt II AKo (…)

w przedmiocie odmowy przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania

p o s t a n o w i ł:

zaskarżone zarządzenie utrzymać w mocy

UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 4 października 2016 r. odmówiono przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie Sądu Rejonowego w T., sygn. akt VII K (...), sporządzonego osobiście przez skazanego J.Z., albowiem nie odpowiadał on wymaganiom formalnym określonym w art. 545 § 2 k.p.k., tj. nie został sporządzony i podpisany przez adwokata

Na to zarządzenie skazany wniósł zażalenie. Podnosi w nim zarzuty pod adresem wyznaczonego mu z urzędu radcy prawnego, który nie stwierdził podstaw do wznowienia postępowania. Podkreśla również, że nie jest w Zarządzeniem z dnia 4 października 2016 r. odmówiono przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie Sądu Rejonowego w T., sygn. akt VII K (...), sporządzonego osobiście przez skazanego J.Z., albowiem nie odpowiadał on wymaganiom formalnym określonym w art. 545 § 2 k.p.k., tj. nie został sporządzony i podpisany przez adwokata

Na to zarządzenie skazany wniósł zażalenie. Podnosi w nim zarzuty pod adresem wyznaczonego mu z urzędu radcy prawnego, który nie stwierdził podstaw do wznowienia postępowania. Podkreśla również, że nie stanie, z uwagi na sytuację materialną, skorzystać z obrońcy z wyboru i wnosi o wyznaczenie mu kolejnego obrońcy z urzędu celem wniesienia przedmiotowego wniosku.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Brak jest podstaw do uwzględnienia zażalenia. Skazany w zażaleniu nie wykazał, że przedmiotowe rozstrzygnięcie dotknięte jest uchybieniami, które mogłyby doprowadzić do jego uchylenia.

W sytuacji, gdy z mocy wyraźnego przepisu ustawy obowiązuje wymaganie sporządzenia i podpisania dokumentu procesowego przez osobę o szczególnych kwalifikacjach określonych w tejże ustawie (w tym wypadku przez adwokata bądź radcę prawnego - art. 545 § 2 k.p.k.), brak zachowania tego wymogu jest brakiem formalnym i nie pozwala sądowi na przyjęcie pisma, które zostało sporządzone bez zachowania reguł określonych w obowiązującym kodeksie postępowania karnego. W tej sytuacji uznać należy, że Zastępca Przewodniczącego Wydziału II Karnego Sądu Apelacyjnego w (...), wobec niewykonania zarządzenia o usunięciu braków formalnych wniosku o wznowienie postępowania w sprawie skazanego J.Z., zasadnie odmówił przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania.

Przypomnieć należy, że w przedmiotowej sprawie skazanemu został wyznaczony obrońca z urzędu do sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postępowania, który po przeprowadzonej analizie i dokonanej ocenie materiału dowodowego sprawy, poinformował na piśmie Sąd Apelacyjny w (...), że nie stwierdził podstaw do sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania. W tej sytuacji skazany został wezwany, na podstawie art. 120 § 1 k.p.k., do uzupełnienia braku formalnego w terminie siedmiu dni poprzez złożenie wniosku o wznowienie postępowania sporządzonego i podpisanego przez obrońcę z wyboru (adwokata albo radcę prawnego), pod rygorem odmowy jego przyjęcia. Skazany braku tego nie uzupełnił w wyznaczonym terminie. To skutkowało wydaniem zaskarżonego zarządzenia o odmowie przyjęcia osobistego wniosku skazanego.

Jednocześnie nie wykazano, iż w realiach sprawy istnieją uzasadnione powody do wyznaczenia skazanemu kolejnego obrońcy z urzędu. Prawo do obrony zostało skazanemu J.Z. zapewnione, poprzez wyznaczenie mu w postępowaniu wznowieniowym obrońcy z urzędu. Regulacja z art. 83 k.p.k. nie daje jednak podstaw do wyznaczania kolejnych obrońców z urzędu, z tego tylko powodu, że nie spełniają oczekiwań mandanta.

Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy rozstrzygnął jak w postanowieniu.