IV KZ 62/16

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2016-11-30

Dane orzeczenia

SygnaturaIV KZ 62/16
Data orzeczenia2016-11-30
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział IV
SędziowieSSN Wiesław Kozielewicz, SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący), SSN Wiesław Kozielewicz (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt IV KZ 62/16

POSTANOWIENIE

Dnia 30 listopada 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Wiesław Kozielewicz

po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 30 listopada 2016 r.

w sprawie skazanego P. M.
zażalenia skazanego na zarządzenie Prezesa Sądu Okręgowego w K.
z dnia 10 października 2016 r., sygn. akt IX WKK (…),

w przedmiocie odmowy przyjęcia kasacji sporządzonej przez skazanego

p o s t a n o w i ł:

utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie

UZASADNIENIE

Zaskarżonym zarządzeniem odmówiono przyjęcia kasacji sporządzonej przez skazanego P. M. z uwagi na nieuzupełnienie w zakreślonym terminie braku formalnego w postaci sporządzenia i podpisania kasacji przez adwokata. Na to zarządzenie zażalenie złożył skazany, w którym podniósł, że nie zgadza się z opinią wyznaczonego z urzędu obrońcy o braku podstaw do wniesienia kasacji. W konkluzji skarżący wniósł o przyznanie mu prawa do wniesienia kasacji.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zażalenie nie jest zasadne, albowiem prawidłowo odmówiono przyjęcia kasacji sporządzonej osobiście przez skazanego. Zgodnie bowiem z art. 526 § 2 k.p.k., jeżeli kasacja nie pochodzi od wskazanych w tym przepisie podmiotów, to powinna zostać sporządzona i podpisana przez obrońcę będącego adwokatem lub radcą prawnym. Skazanemu został wyznaczony obrońca z urzędu w celu zbadania podstaw wniesienia kasacji. W sporządzonej dla sądu informacji obrońca oświadczył, że nie stwierdził istnienia takich podstaw. To stanowisko obrońcy jest dla sądu wiążące. W kodeksie postępowania karnego nie ma bowiem przepisu, który upoważniałby sąd do „przymuszenia” obrońcy z urzędu do sporządzenia i wniesienia kasacji, jak i też przepisu, który nakazywałby ustanowić skazanemu innego obrońcę z urzędu w sytuacji, gdy dotychczasowy obrońca rzetelnie wykonał swój obowiązek (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 czerwca 1997 r., V KZ 57/97, OSNKW 1997, z. 9-10, poz. 82). Tym samym, skoro sporządzona przez skazanego kasacja obarczona jest wskazanym wyżej brakiem formalnym, który to brak formalny nie został przez skazanego usunięty, to konsekwencją tego musi być odmowa przyjęcia kasacji.

Z tych wszystkich względów Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)