Sąd Najwyższy
postanowienie SN z dnia 2014-10-21
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.
Zapytaj za darmoTreść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.
Sygn. akt IV KZ 59/14
POSTANOWIENIE
Dnia 21 października 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Wiesław Kozielewicz
w sprawie z wniosku K. K.
o wznowienie postępowania
po rozpoznaniu w dniu 21 października 2014 r.
zażalenia skazanego
na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 6 sierpnia 2014 r., sygn. akt II AKo […],
o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania
p o s t a n o w i ł:
utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIE
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Skarżący nie dostrzega, lub nie chce dostrzec, że odmowa przyjęcia jego wniosku o wznowienie nastąpiła z uwagi na to, że wbrew wymogowi płynącemu z art. 545 § 2 k.p.k. nie został on sporządzony i podpisany przez adwokata, W świetle prawa polskiego nie podlegają rozpoznaniu osobiste wnioski zainteresowanych o wznowienie procesu, ponieważ – ze względu na szczególne i ograniczone podstawy wznowienia – wymaga się tu sporządzenia wniosku przez adwokata lub radcę prawnego (art. 545 § 2 k.p.k.). Wnioskodawcy ustanowiono obrońcę urzędu w osobie adw. E. D.-B., dla rozważenia możliwości sporządzenia takiego wniosku lub złożenia oświadczenia o braku podstaw do wznowienia i obrońca ta, po zapoznaniu się z aktami sprawy, złożyła na piśmie oświadczenie o nieistnieniu powodów do wznowienia, o czym skarżącego powiadomiono. W związku z czym pouczono wówczas skarżącego, że może uzupełnić swój wniosek o wznowienie przez złożenie go, ale jako sporządzonego i podpisanego przez ustanowionego przez siebie obrońcę, jako że obrońca z urzędu nie dostrzegła powodów do takiego wznowienia. Skarżący nie uzupełnił w terminie wskazanego braku, co spowodowało następnie prawidłową reakcję o odmowie przyjęcia jego osobistego wniosku, gdyż ten w ogóle nie podlegał rozpoznaniu z uwagi na niedopełnienie wymogu tzw. przymusu adwokackiego.
W zażaleniu skarżący K. K. w ogóle pomija wskazany mu powód odmowy przyjęcia jego wniosku i wysuwa jedynie zarzuty pod adresem sądów poprzednio orzekających merytorycznie w jego sprawie.
Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.
[aw]
