IV KZ 59/13

Sygn. akt IV KZ 59/13

POSTANOWIENIE

Dnia 29 października 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Barbara Skoczkowska

w sprawie J. G., skazanego z art. 280 § 1 k.k. i innych,

po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 29 października 2013 r.,

zażalenia obrońcy skazanego

na zarządzenie sędziego Sądu Okręgowego w K. z dnia 2 września 2013r., sygn. akt IV Ka […],

w przedmiocie odmowy przyjęcia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 14 sierpnia 2013 r., na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.

postanawia:

utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 2 września 2013 r., w sprawie o sygn. akt IV Ka […], odmówiono J.G. przyjęcia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie mu uzasadnienia wyroku tegoż Sądu z dnia 14 sierpnia 2013 r.

Zażalenie na to postanowienie wniosła obrońca z wyboru skazanego podnosząc, iż błędnie zostało przyjęte przez Sąd, że oskarżony J. G. po wydaniu wyroku przez sąd odwoławczy nadal miał obrońcę, a tym samym termin do złożenia przez oskarżonego wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku wydanego w dniu 14 sierpnia 2013 r. upłynął w dniu 21 sierpnia 2013 r., podczas gdy treść upoważnienia do obrony wskazuje, że umocowanie obrońcy obejmowało wyłącznie obronę w postępowaniu przygotowawczym oraz w postępowaniu przed Sądem, co nie oznacza umocowania do działania w imieniu oskarżonego w postępowaniu kasacyjnym.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie obrońcy skazanego nie jest zasadne.

Wbrew twierdzeniu skarżącej, zaskarżone zarządzenie nie zostało wydane z naruszeniem przepisów wskazanych w zażaleniu. Obrońca skazanego całkowicie błędnie interpretuje bowiem treść przepisów art. 419 § 2 k.p.k. i art. 422 § 2 k.p.k. Wynika z nich bowiem jednoznacznie, iż dla biegu wskazanego terminu, prawne znaczenie ma jedynie to, czy oskarżony pozbawiony wolności w chwili ogłoszenie wyroku ma obrońcę w wyboru. Nadto w aktach sprawy nie ma jakiejkolwiek informacji, aby ustał stosunek obrończy z obrońcą skazanego. Słusznie więc zostało przyjęte w zaskarżonym zarządzeniu, że skoro skazany J. G., który był pozbawiony wolności i nie był obecny na ogłoszeniu wyroku sądu odwoławczego, a miał obrońcę z wyboru, który w rozprawie apelacyjnej uczestniczył, to 7. dniowy termin do wniesienia wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem rozpoczął swój bieg w dniu ogłoszenia wyroku i upłynął w dniu 21 sierpnia 2013 r. Podkreślić należy, że zgodnie z art. 419 § 2 k.p.k. Sąd odwoławczy nie miał w ogóle obowiązku doręczenia skazanemu odpisu wyroku (por. postanowienia SN: z dnia 8 maja 2013 r., V KZ 34/13, LEX nr 1313147; z dnia 8 maja 2008 r., IV KZ 29/08, LEX nr 567059; z dnia 18 lutego 2005 r., V KZ 2/05, LEX nr 223025; z dnia 11 maja 2004 r., II KZ 26/04, LEX nr 109492).

W uzasadnieniu zażalenia obrońca wskazuje na okoliczności związane z jej stanem zdrowia, które nie mogą mieć jakiegokolwiek wpływu na ocenę zasadności zaskarżonego zarządzenia, skoro obrońca w ogóle nie złożyła wniosku o przywrócenie zawitego terminu.

W tych warunkach, nie znajdując podstaw do uwzględnienia złożonego przez skazanego zażalenia, Sąd Najwyższy postanowił jak wyżej.

aw