IV KZ 52/16

Sygn. akt IV KZ 52/16

POSTANOWIENIE

Dnia 19 października 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Michał Laskowski

na posiedzeniu w dniu 19 października 2016 r.

po rozpoznaniu w sprawie A. C.

w sprawie wniosku o wznowienie postępowania

zażalenia skazanego na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 18 sierpnia 2016 r., sygn. II AKo (…),

o odmowie przyjęcia kasacji obrońcy skazanego od postanowienia Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 6 lipca 2016 r., sygn. akt II AKo (…),

postanowił:

utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

Sąd Apelacyjny w (…) wydał w dniu 6 lipca 2016 r. postanowienie, którym oddalił wniosek o wznowienie postępowania w sprawie A. C., sygn. akt II AKo (…). Kasację od tego postanowienia wniósł obrońca A. C.. Zaskarżonym zarządzeniem odmówiono przyjęcia tej kasacji wobec jej niedopuszczalności z mocy prawa.

W złożonym zażaleniu na powyższe zarządzenie A. C. podniósł, że doszło do szeregu naruszeń prawa w toku postępowania, które się w jego sprawie toczyło oraz, że orzeczenie zmieniło się na jego niekorzyść w drugiej instancji, co uniemożliwiło mu zaskarżenie tego orzeczenia i ograniczyło jego prawo do obrony.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, który na podstawie ustawy przysługuje stronie jedynie od prawomocnego wyroku sądu odwoławczego oraz od prawomocnego postanowienia sądu odwoławczego o umorzeniu postępowania i zastosowaniu środka zabezpieczającego określonego w art. 93a k.k. (zob. art. 519 k.p.k.). Ustawodawca przewidział nadto szereg ograniczeń powodujących, że nie od każdego z wymienionych orzeczeń może być wniesiona kasacja (zob. np. 523 § 2 k.p.k.). Postanowienie, które zapadło w sprawie A. C. nie jest orzeczeniem, od którego może być skutecznie wniesiona kasacja. W wypadku wniesienia uznać ją należy za niedopuszczalną, co w pełni zasadnie uczyniono. Konstytucyjna zasada dwuinstancyjności nie oznacza przy tym, że każde orzeczenie może zostać zaskarżone. Oznacza ono tylko, że każda ze stron może zaskarżyć orzeczenie, które zapada w pierwszej instancji i poddać je kontroli odwoławczej. Orzeczenie kończące postępowanie, które wyda sąd odwoławczy na skutek odwołania nie podlega już zaskarżeniu, mimo tego, że może być niekorzystne dla strony, która akceptowała rozstrzygnięcie sądu pierwszej instancji. Nie zawsze również można skutecznie złożyć od takiego orzeczenia kasację lub wniosek o wznowienie. Brak zatem podstaw, aby uwzględnić zażalenie A. C.

Z powyższych względów utrzymano w mocy zaskarżone zarządzenie.