IV KZ 35/19

Sygn. akt IV KZ 35/19

POSTANOWIENIE

Dnia 7 sierpnia 2019 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Krzysztof Cesarz (przewodniczący, sprawozdawca)
‎SSN Dariusz Kala
‎SSN Andrzej Stępka

w sprawie A.W.,
‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
‎w dniu 7 sierpnia 2019 r.,
‎zażalenia wniesionego przez skazanego
‎na postanowienie Sądu Najwyższego
‎z dnia 26 czerwca 2019 r., sygn. akt IV KO 56/19,

w przedmiocie odmowy przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania w przedmiocie umorzenia postępowania o wydanie wyroku łącznego wobec jego oczywistej bezzasadności,

na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.

postanowił:

utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie

UZASADNIENIE

Powyższym postanowieniem Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia wniosku skazanego A.W. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Apelacyjnego z dnia 26 marca 2019 r., sygn. II AKz […], utrzymującym w mocy postanowienie Sądu Okręgowego w G. z dnia 25 lutego 2019 r., sygn. IV K […], na mocy którego umorzono postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego wskazując, iż wystąpiła podstawa określona w art. 545 § 3 k.p.k., tj. oczywista bezzasadność wniosku.

Na to postanowienie zażalenie wniósł skazany, nie zasługiwało ono jednak na uwzględnienie.

Sąd Najwyższy wskazał powody zastosowania art. 545 § 3 k.p.k. podnosząc, że przedstawiona przez skazanego argumentacja w najmniejszym stopniu nie mieściła się w katalogu podstaw wznowienia. Już na pierwszy rzut oka widoczna była zatem bezzasadność wniosku, konsekwencją której był brak podstaw do poddania go wstępnej kontroli chociażby na potrzeby wyznaczenia obrońcy z urzędu. W tych realiach treść art. 545 § 3 k.p.k. obligowała Sąd Najwyższy do odmowy przyjęcia wniosku, o czym zasadnie orzeczono zaskarżonym postanowieniem.

W zażaleniu skazany przytoczył argumentację nie mającą znaczenia dla oceny zasadności zaskarżonego postanowienia. Argumentacja ta sprowadza się bowiem do kwestionowania słuszności jednego ze skazań. Dlatego z oczywistych względów nie mogła być ona skuteczna.

Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w dyspozytywnej części postanowienia.