IV KZ 29/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 19 listopada 2025 r.
SSN Jarosław Matras (przewodniczący)
SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek
SSN Paweł Wiliński (sprawozdawca)
w sprawie skazanego Ł. B.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu 19 listopada 2025 r.,
zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Najwyższego
z dnia 25 lipca 2025 r., sygn. akt IV KO 31/25,
o odmowie przyjęcia wniosku skazanego o wznowienie postępowania
wobec jego oczywistej bezzasadności,
na podstawie art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 545 § 3 zd. 2 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę wniosku skazanego o
wznowienie postępowania przekazać Sądowi Najwyższemu do
ponownego rozpoznania.
Małgorzata Wąsek-Wiaderek
Jarosław Matras
Paweł Wiliński
UZASADNIENIE
Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 25 lipca 2025 r., sygn. akt IV KO
31/25, w osobie SSN Stanisława Stankiewicza, odmówił przyjęcia wniosku
skazanego Ł. B. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym
wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 15 czerwca 2023 r., sygn. akt II
AKa 50/23, zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 19 stycznia
2023 r., sygn. akt II K 110/22, wobec jego oczywistej bezzasadności.
IV KZ 29/25
2
Na to postanowienie zażalenie wniósł skazany, podnosząc kwestię
nienależycie obsadzonego składu orzekającego Sądu Okręgowego w Olsztynie w
rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. z uwagi na zasiadanie w nim sędziów X. Y. i X.1
Y.1, powołanych w procedurze przed upolitycznioną Krajową Radą Sądownictwa.
Wniósł o pozytywne rozpatrzenie jego zażalenia.
Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.
Wniesione zażalenie skutkowało uchyleniem zaskarżonego postanowienia i
przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania, gdyż zostało wydane ono przez
sąd nienależycie obsadzony w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.
Zaskarżone postanowienie zostało bowiem wydane przez Sąd Najwyższy
w składzie jednoosobowym, w którym zasiadał SSN Stanisław Stankiewicz,
powołany na stanowisko sędziego Sądu Najwyższego w Izbie Karnej na skutek
rekomendacji Krajowej Rady Sądownictwa (dalej: KRS), której kształt został
określony ustawą z dnia 8 grudnia 2017 r. (Dz. U. z 2018 r. poz. 3). Sąd Najwyższy
w składzie obecnym nie ma wątpliwości, że uchwała połączonych Izb Sądu
Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r. obowiązuje i wiąże wszystkie składy Sądu
Najwyższego, w świetle przedstawionej tam wykładni, podzielonej również w
uchwale 7 sędziów SN z dnia 2 czerwca 2022 r., sygn. akt I KZP 2/22. Skoro zatem
zaskarżone postanowienie o odmowie przyjęcia wniosku Ł. B. o wznowienie
postępowania zostało wydane przez Sąd Najwyższy w składzie, w którym zasiadał
SSN Stanisław Stankiewicz, to stosownie do uchwały trzech Izb SN, jak również
uwzględniając argumentację wyrażoną przez Europejski Trybunał Praw Człowieka
w uzasadnieniu wyroku z dnia 22 lipca 2021 r. w sprawie Reczkowicz przeciwko
Polsce (skarga nr 43447/19), w wyroku z dnia 18 listopada 2021 r. w sprawie
Dolińska-Ficek i Ozimek przeciwko Polsce (połączone skargi nr 49868/19 i
57511/19) oraz w wyroku z dnia 3 lutego 2022 r. w sprawie Advance Pharma sp. z
o.o. przeciwko Polsce (skarga nr 1469/20), uznać należało, że orzeczenie to jest
obarczone wadą w postaci nienależytej obsady sądu w rozumieniu art. 439 § 1 pkt
2 k.p.k. (zob. postanowienie SN z dnia 12 kwietnia 2022 r., sygn. akt V KZ 64/21,
postanowienie SN z dnia 23 listopada 2022 r., sygn. akt II KZ 39/22).
Zauważyć ponadto należy, że już w treści wniosku o wznowienie
postępowania wnioskodawca wyraźnie wskazywał, że sędziowie wyznaczeni do
IV KZ 29/25
3
prowadzenia jego sprawy byli wadliwie powołani i nie byli w związku z tym
uprawnieni do orzekania. Sąd Najwyższy, w składzie którego zasiadał SSN
Stanisław Stankiewicz, całkowicie zignorował tę argumentację (wyraźnie
zaznaczonej również w zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału, k. 13 akt SN),
przystępując do rozpoznania wniosku o wznowienie postępowanie i rozstrzygając w
ten sposób niejako we własnej sprawie. Sąd ten ponadto w ogóle nie ustosunkował
się w pisemnych motywach rozstrzygnięcia do tej ważkiej części rozpoznawanego
wniosku dotyczącej zagadnienia bewzględnej przyczyny odwoławczej.
Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy orzekł o uchyleniu
zaskarżonego postanowienia i przekazaniu wniosku Ł. B. o wznowienie
postępowania Sądowi Najwyższemu do ponownego rozpoznania.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Najwyższy, w prawidłowo
obsadzonym składzie orzekającym, ponownie przeanalizuje wniosek skazanego o
wznowienie postępowania, w tym również w odniesieniu do wystąpienia
bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.
[J.J.]
[r.g.]
Małgorzata Wąsek-Wiaderek
Jarosław Matras
Paweł Wiliński
