IV KZ 25/19
postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2019-06-26
Dane orzeczenia
Pełna treść orzeczenia
Sygn. akt IV KZ 25/19
POSTANOWIENIE
Dnia 26 czerwca 2019 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Wiesław Kozielewicz
w sprawie z wniosku W. R.
o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w K.
z dnia 20 lutego 1985 r., sygn. akt V Ko [...]
po rozpoznaniu zażalenia złożonego przez wnioskodawcę
na zarządzenie Sędziego Sądu Apelacyjnego w [...]
z dnia 13 maja 2019 r., sygn. akt II AKo [...]
w przedmiocie odmowy przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania
p o s t a n o w i ł:
zaskarżone zarządzenie utrzymać w mocy.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym zarządzeniem odmówiono przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w K. z dnia 20 lutego 1985 r., sygn. akt V Ko […].
Powodem odmowy przyjęcia wniosku było, stwierdzenie, że wniosek ten nie odpowiadał warunkom formalnym, albowiem nie został sporządzony i podpisany przez adwokata lub radcę prawnego.
W zażaleniu na powyższe zarządzenie wnioskodawca wskazuje, że nie jest w stanie ponieść kosztów opłacenia pełnomocnika celem sporządzenie wniosku o wznowienie postępowania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zaskarżone zarządzenie należało utrzymać w mocy.
Poza sporem jest, iż unormowanie zawarte art. 545 § 2 k.p.k. wymaga, by wniosek o wznowienie postępowania, jeżeli nie pochodzi od prokuratora, był sporządzony i podpisany przez adwokata lub radcę prawnego.
Nie ulega również wątpliwości, iż zgodnie z treścią art. 84 § 3 k.p.k., wówczas gdy wyznaczony z urzędu adwokat poinformuje na piśmie sąd, iż nie stwierdził podstaw do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, to brak jest przesłanek do wyznaczenia skazanemu kolejnego obrońcy z urzędu w celu sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postępowania. Zadaniem tego uregulowania jest bowiem przeciwdziałanie podejmowaniu przez adwokatów czynności procesowych wbrew przekonaniu o ich celowości, w obawie przed postawieniem im zarzutu niedopełnienia obowiązków obrończych. Także na gruncie poprzedniego stanu prawnego, mimo braku wyraźnej regulacji tej kwestii w kodeksie postępowania karnego, przyjmowano, że obrońca wyznaczony do wykonania określonej czynności procesowej wcale nie musi jej wykonać, jeśli nie jest ona uzasadniona merytorycznie (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 marca 1998 r., V KZ 12/98, OSNKW 1998, z. 3 - 4, poz. 19; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 czerwca 1997 r., V KZ 57/97, OSNKW 1997, z. 9 - 10, poz. 82).
W niniejszej sprawie ustanowiono wnioskodawcy adwokata z urzędu, celem zbadania, czy zachodzą przesłanki do sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postępowania, ten zaś, po zbadaniu akt sprawy, powiadomił Sąd Apelacyjny w [...] o braku podstaw do wznowienia postępowania.
W tej sytuacji uznać należy, że Sędzia Sądu Apelacyjnego w [...], wobec nieuzupełnienia przez wnioskodawcę braków formalnych wniosku o wznowienie postępowania, zasadnie odmówił przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania.
Kierując się powyższym Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.
a
Zapytaj AI o to orzeczenie
Pytanie 1/2 (bez konta)