POSTANOWIENIE
Dnia 24 lipca 2024 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Michał Laskowski
SSN Andrzej Tomczyk
w sprawie R. T.
skazanego z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i art. 65 i inne
po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 24 lipca 2024 r.
zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Najwyższego
z dnia 7 marca 2024 r., sygn. akt IV KO 97/23
o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania.,
postanowił:
utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie
Michał Laskowski SN Wiesław Kozielewicz Andrzej Tomczyk
UZASADNIENIE
Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 7 marca 2024 r., sygn. akt IV KO 97/24, odmówił przyjęcia wniosku skazanego R. T. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 22 listopada 2018 r., sygn. akt II AKa 136/18, zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 24 maja 2018 r., sygn. akt II K 157/17, a to z uwagi na jego oczywistą bezzasadność.
Skazany R. T. złożył zażalenie na to postanowienie, zarzucając błędną analizę dokumentów załączonych do wniosku.
Sąd Najwyższy zważył co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Skazany R. T. dołączył do wniosku szereg dokumentów, które uznał za nowe nieznane fakty przeczące ustaleniom Sądu Okręgowego w Olsztynie i Sądu Apelacyjnego w Białymstoku, orzekających w jego sprawie karnej. Opisał także, że nieprawidłowo oceniono materiał dowodowy i opierano się na zeznaniach jednego ze świadków, sprzecznych z istotą relacji cywilnoprawnych zachodzących w realiach sprawy. Sąd Najwyższy w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia podniósł, że analiza dokumentów załączonych do wniosku, wskazuje, iż w żadnej mierze nie dotyczą one faktów nieznanych Sądowi na etapie orzekania, ani też nie wykazują twierdzeń, jakie zawarł on w swoim wniosku. Obejmują one faktury VAT za naprawę pojazdu należącego do M. K. oraz dokumenty egzekucji należnej temu ostatniemu kwoty. Trafnie też Sąd Najwyższy zauważył, że niezależnie od wykazania tego, iż dowody nie były znane Sądowi orzekającemu w sprawie to równie ważne jest wykazanie, że w istocie mają one wydźwięk obiektywnie kwestionujący prawidłowość skazania. Tymczasem te dokumenty, które przedłożył wraz ze swoim wnioskiem skazany R. T., w tym dotyczące postępowania w przedmiocie likwidacji szkody komunikacyjnej i postępowania egzekucyjnego, nie są tego rodzaju, iż pozwalają na zakwestionowanie prawidłowości przypisania R. T. popełnienia przestępstw.
Kierując się przedstawionymi motywami Sad Najwyższy rozstrzygnął jak na wstępie.
Michał Laskowski SN Wiesław Kozielewicz Andrzej Tomczyk
[PGW]
[ms]