Sygn. akt IV KZ 16/17
POSTANOWIENIE
Dnia 21 września 2017 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Henryk Gradzik
w sprawie P.J.
skazanego z art. 207 § 1 i 3 kk w zb. z art. 157 § 2 kk i art. 160 § 1 kk
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 21 września 2017 r.,
zażalenia skazanego
na zarządzenie Przewodniczącego IX Wydziału Karnego-Odwoławczego Sądu Okręgowego w K.
z dnia 23 maja 2017 r., sygn. akt IX Ka (…)
p o s t a n o w i ł:
utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym zarządzeniem Przewodniczący Wydziału odmówił przyjęcia wniosku skazanego P.J. o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 25 kwietnia 2017 r., sygn. IX Ka (…), wydanego w postępowaniu odwoławczym. W uzasadnieniu zarządzenia stwierdzono, że zgodnie z przepisami procedury karnej skazany, który miał w procesie obrońcę, powinien był złożyć taki wniosek w terminie 7 dni od wydania wyroku, także wtedy, gdy był pozbawiony wolności i nie został doprowadzony do sądu na ogłoszenie wyroku. Skoro zatem skazany złożył ów wniosek w administracji Zakładu Karnego w dniu 17 maja 2017 r., to z przekroczeniem ustawowego terminu. Podlegał on więc odmowie przyjęcia.
W zażaleniu skazany zarzucił, że zarządzenie jest nietrafne, gdyż o treści wyroku dowiedział się po jego doręczeniu w dniu 16 maja 2017 r, a już następnego dnia wysłał wniosek o doręczenie wyroku z uzasadnieniem. Uczynił to zatem w przewidzianym w ustawie terminie 7 dni.
Sąd Najwyższy zważył:
W myśl art. 422 § 2a k.p.k. dla oskarżonego pozbawionego wolności, który nie ma obrońcy i – pomimo złożenia wniosku o doprowadzenie go na termin rozprawy, na którym ogłoszono wyrok – nie był obecny podczas ogłoszenia wyroku, termin 7 dni do złożenia wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem biegnie od daty doręczenia mu wyroku nie zawierającego uzasadnienia. W realiach niniejszej sprawy jest jednak istotne, że P.J. ma obrońcę wyznaczonego z urzędu. Zatem, mimo że nie był obecny podczas ogłoszenia wyroku z powodu niedoprowadzenia z Zakładu Karnego, termin do złożenia przez niego wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem rozpoczynał bieg od dnia ogłoszenia wyroku. Inaczej byłoby tylko wtedy, gdyby Sąd nie zarządził doprowadzenia na ogłoszenie wyroku w sytuacji, gdy skazany nie miałby obrońcy. Wówczas bieg terminu 7 dniowego biegłby od daty doręczenia samego wyroku. Nie ma więc racji autor zażalenia, gdy wywodzi, że zachował termin ustawowy do złożenia wniosku, wysyłając go w dniu następnym po doręczeniu mu wyroku. Wszak ma obrońcę, który miał powinność poznać treść wyroku w chwili jego ogłoszenia i przekazać ją skazanemu.
Należy zauważyć, że obrońca wyznaczony z urzędu ma, zgodnie z art. 84 § 2 k.p.k., obowiązek podejmowania czynności procesowych do prawomocnego zakończenia postępowania, ale ustanowienie go w tej roli uprawnia do działania w całym postępowaniu, nie wyłączając czynności po uprawomocnieniu się orzeczenia (art. 84 § 1 k.p.k.). Z tego właśnie unormowania skorzystał obrońca skazanego, gdy w dniu 11 maja 2017 r., a więc w trzecim dniu po ogłoszeniu prawomocnego wyroku, złożył wniosek o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku (K. 661-662). Czynność ta otwiera możliwość złożenia kasacji na korzyść skazanego w terminie 30 dni od doręczenia obrońcy wyroku z uzasadnieniem. Doręczenia wyroku należało dokonać niezwłocznie po sporządzeniu uzasadnienia. Stąd też zupełnie niezrozumiałe jest zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 1 czerwca 2017 r. na k. 661 o treści: „wstrzymać doręczenie uzasadnienia do czasu rozpoznania zażalenia przez SN”. Od daty doręczenia obrońcy odpisu wyroku z uzasadnieniem, czego należy dokonać, będzie się liczył termin do ewentualnego złożenia kasacji na korzyść skazanego.
Wniosek samego skazanego, aczkolwiek spóźniony i podlegający odmowie przyjęcia, wywołuje jednak ten skutek, że należy mu doręczyć odpis wyroku z uzasadnieniem w trybie art. 157 § 1 k.p.k., realizując uprawnienie strony unormowane w tym przepisie.
Już tylko na marginesie Sąd Najwyższy zauważa, że podstawa prawna odmowy przyjęcia wniosku, zamieszczona w treści skarżonego zarządzenia jest błędna. Przepisem, który należało powołać jest art. 422 § 3 k.p.k.