Sąd Najwyższy

IV KZ 1/24

postanowienie SN z dnia 2024-07-30

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaIV KZ 1/24
Data orzeczenia2024-07-30
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział IV
SędziowieSSN Anna Dziergawka, SSN Anna Dziergawka (przewodniczący), SSN Anna Dziergawka (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

IV KZ 1/24

POSTANOWIENIE

Dnia 30 lipca 2024 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Anna Dziergawka

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 30 lipca 2024 r.,
‎
wniosku J. J.

na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. a contrario

p o s t a n o w i ł:

wniosku nie uwzględnić

UZASADNIENIE

W dniu 9 lutego 2024 r. do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek skazanego J.J. , w którym skazany powołał się na treść art. 29 § 7 ustawy o Sądzie Najwyższym.

Sąd Najwyższy zważył co następuje.

Wniosek skazanego, który został zarejestrowany pod sygn. KRI 371, nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 41 § 1 k.p.k. sędzia ulega wyłączeniu, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Podstawą wyłączenia sędziego, jako iudex suspectus, może być każda okoliczność, jeśli tylko uzasadnia wątpliwość co do bezstronności sędziego, którą należy rozumieć zarówno jako subiektywne odczucie sędziego, jak i jego bezstronność w odbiorze zewnętrznym opartą na zobiektywizowanych przesłankach i analizowaną przez odwołanie się do oceny sytuacji dokonanej przez przeciętnego, rozsądnie rozumującego obserwatora procesu (zob. np. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 stycznia 1999 r.,
‎
K 1/98, OTK-A 1999, z. 1, poz. 3; wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 lipca 2004 r., SK 19/02, OTK-A 2004, z. 7, poz. 67; uchwała Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2007 r., I KZP 9/07, OSNKW 2007, z. 5, poz. 39; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 8 stycznia 2009 r., III KK 257/08, LEX nr 532400; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 18 marca 2009 r., IV KK 380/08, LEX nr 491543).

Uwzględniając utrwalone orzecznictwo Sądu Najwyższego wskazać należy, że skazany w żadnym zakresie nie wykazał istnienia przesłanek do zastosowania instytucji wyłączenia, określonej w art. 41 § 1 k.p.k. Nie podniesiono w przedmiotowej sprawie żadnych okoliczności, które mogłyby wywołać wątpliwość co do bezstronności sędziów Sądu Najwyższego: Tomasza Artymiuka, Marka Pietruszyńskiego, Andrzeja Stępki oraz Włodzimierza Wróbla.

Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia.

[J.J.]

[ał]


‎

Zapytaj AI o to orzeczenie