Sąd Najwyższy
postanowienie SN z dnia 2016-02-09
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.
Zapytaj za darmoTreść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.
Sygn. akt IV KO 99/15
POSTANOWIENIE
Dnia 9 lutego 2016 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Włodzimierz Wróbel
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 9 lutego 2016 r.,
wniosku Sądu Rejonowego w M.
z dnia 17 grudnia 2015 r., sygn. akt II Kp [...],
o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu,
na podstawie art. 37 kpk
p o s t a n o w i ł
nie uwzględnić wniosku
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w M. postanowieniem z dnia 17 grudnia 2015 r. (sygn. akt II Kp [...]) zwrócił się do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie, ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości, w trybie art. 37 k.p.k., sprawy prowadzonej przeciwko oskarżonemu J. R., do rozpoznania przez inny sąd. Uzasadnieniem wniosku jest fakt, że oskarżony ten jest ojcem jednego z sędziów Sądu Okręgowego w K. (odwoławczego w stosunku do orzeczeń Sądu wnioskującego), a jego żona biegłą sądową z zakresu psychologii wpisaną na listę prowadzoną przez Prezesa Sądu Okręgowego w K.
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu w trybie art. 37 k.p.k. może nastąpić tylko wtedy, gdy realnie występują okoliczności, które mogą stwarzać uzasadnione przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy w danym sądzie. Jako odstępstwo od zasady właściwości miejscowej sądu, skorzystanie z tej kompetencji przez Sąd Najwyższy może nastąpić jedynie w wyjątkowych, w których bardzo możliwym do wyobrażenia jest powzięcie przez uczestników postępowania oraz innych obserwatorów funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości wątpliwości, co do prawidłowości procedowania przez konkretny sąd, mając na uwadze szczególny kontekst konkretnej sprawy.
Taki przypadek w niniejszej sprawie nie występuje. Podkreślić wypada, że wskazane w postanowieniu koligacje rodzinne nie dotyczą sędziego sądu meriti, ale sądu odwoławczego. Nie można zgodzić się z argumentacją sądu wnioskującego, że fakt, iż oskarżony jest ojcem jednego z sędziów sądu instancyjnie nadrzędnego, a żona oskarżonego jest biegłą sądową (z dziedziny, która nota bene nie jest powiązana funkcjonalnie ze sprawą) to tym samym każdy sędzia Sądu Rejonowego w M. miałby w odbiorze zewnętrznym jawić się jako osoba nieobiektywna. Powiązanie tych dwu kwestii jest odległe i wysoce spekulatywne. Zarysowany w postanowieniu problem dotyczy Sądu Okręgowego w K., a nie każdej innej jednostki sądowej.
Z uwagi na powyższe orzeczono jak w postanowieniu.
[l.n]
