Sąd Najwyższy
postanowienie SN z dnia 2020-09-03
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.
Zapytaj za darmoTreść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.
Sygn. akt IV KO 98/20
POSTANOWIENIE
Dnia 3 września 2020 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jerzy Grubba
w sprawie A. G. i in.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 3 września 2020r.
wniosku Sądu Okręgowego w R.
z dnia 30 lipca 2020r., sygn. akt II K (…)
o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu
na podstawie art. 37 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
nie uwzględnić wniosku
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w R., wnosząc o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu, wskazał na to, że oskarżeni w niniejszej sprawie według uzasadnienia aktu oskarżenia stanowią zorganizowaną grupę przestępczą, którą kierować miał J. S.. Osoba ta jest mężem jednego z sędziów Sądu Rejonowego w R., co w ocenie autora wniosku mogłoby wzbudzić wątpliwości co do bezstronności Sądu właściwego do rozpoznania sprawy.
Wskazana przyczyna nie uzasadnia uwzględnienia wniosku.
Przede wszystkim zauważyć należy, że wskazywany we wniosku J. S. nie jest stroną sprawy, o przekazanie której wystąpiono. Brak też jakichkolwiek względów procesowych, a także praktyki, aby okoliczności wskazane w art. 37 k.p.k. rozciągać na świadków biorących udział w sprawie, a nie będących osobami pokrzywdzonymi.
Nie mniej istotną okolicznością jest to, że sędzia K. S., której poświęcono znaczącą część uzasadnienia wniosku, nie wykonuje swoich obowiązków zawodowych w Sądzie właściwym do rozpoznania sprawy, również w perspektywie ewentualnego postępowania odwoławczego.
W tej sytuacji, skoro ani stroną w sprawie nie jest osoba, z której udziałem w procesie mogłyby rodzić się wątpliwości co bezstronności sądu właściwego do jej rozpoznania, ani wskazywany we wniosku sędzia, z którym takie wątpliwości mogłyby wiązać się, nie jest sędzią tego sądu, brak jest jakichkolwiek względów pozwalających na wydanie przez Sąd Najwyższy wyjątkowego przecież rozstrzygnięcia opartego o dyspozycję art. 37 k.p.k.
Jeżeli natomiast u któregoś z konkretnych sędziów zatrudnionych w Sądzie właściwym do rozpoznania tej sprawy, istnieje przekonanie co do tego, że w zaistniałych warunkach mogą jednak istnieć wątpliwości co do jego bezstronności, to sytuacja ta powinna zostać rozwiązana poprzez złożenie wniosku w trybie art. 41 k.p.k.
Kierując się powyższymi względami, Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.
