IV KO 97/21

Sygn. akt IV KO 97/21

POSTANOWIENIE

Dnia 7 września 2021 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Zbigniew Puszkarski

w sprawie M. T.

oskarżonego o czyn z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii,

K. P.

oskarżonej o czyn z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii,

P. S.

oskarżonego o czyn z art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 58 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii i in.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej

na posiedzeniu w dniu 7 września 2021 r.

wniosku Sądu Rejonowego w B.

o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu

na podstawie art. 37 k.p.k.

p o s t a n o w i ł:

przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w W.

UZASADNIENIE

Do Sądu Rejonowego w B. w dniu 30 czerwca 2021 r. wpłynął akt oskarżenia przeciwko M. T., K. P., P. S., którym zarzucono popełnienie przestępstw określonych w ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii.

Postanowieniem z dnia 21 lipca 2021 r., sygn. akt III K (…), Sąd Rejonowy w B. na podstawie art. 37 k.p.k. zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie tej sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu. W uzasadnieniu wskazał, że „jednym z oskarżonych w niniejszej sprawie jest P. S., któremu zostały postawione zarzuty nakłaniania pozostałych oskarżonych do udzielania środków odurzających i który to oskarżony jest synem sędziego orzekającego w Wydziale III Karnym tutejszego Sądu K. S. Z racji wieloletniej pracy w tym samym wydziale, sędzia referent niniejszej sprawy utrzymuje z ojcem oskarżonego (…) relacje koleżeńskie. Niezależnie od powyższego w tutejszym Sądzie w Wydziale VI Gospodarczym orzeka matka oskarżonego sędzia M. H.”. Zdaniem Sądu Rejonowego „trafnym pozostaje w tym momencie pogląd, iż w przypadku przystąpienia przez tut. Sąd do merytorycznego rozpoznania niniejszej sprawy zaistnieć może trudna do wytłumaczenia opinii publicznej sytuacja, która w odbiorze społecznym wywołać może wrażenie braku obiektywizmu”. Wobec tego „dobro wymiaru sprawiedliwości, rozumiane jako postulat kształtowania społecznego poczucia o bezstronnym i wolnym od wszelkich wpływów orzekaniu wymaga, aby tego rodzaju okoliczności w danej sprawie nie występowały”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wniosek Sądu Rejonowego w B. zasługuje na uwzględnienie.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego niejednokrotnie wskazywano na wyjątkowy charakter przepisu art. 37 k.p.k., jako dopuszczającego możliwość odstąpienia od fundamentalnej zasady rozpoznania sprawy przez sąd właściwy miejscowo. Najczęściej powodem takiego postąpienia jest dążenie do uniknięcia sytuacji, kiedy to w opinii publicznej, także stron i innych osób występujących w sprawie, może się pojawić usprawiedliwiona racjonalnymi względami wątpliwość co do zdolności obiektywnego rozpoznania sprawy przez sąd właściwy.

W niniejszej sprawie taki przypadek, można nawet powiedzieć, że wzorcowy w kontekście zastosowania unormowania z art. 37 k.p.k., występuje. Nie ulega bowiem wątpliwości, że sytuacja, kiedy to Sąd Rejonowy w B. miałby rozstrzygać w sprawie, w której jednym z oskarżonych jest syn sędziów tego Sądu, w tym sędziego wydziału karnego, gdzie sprawa została zarejestrowana, rodziłaby praktycznie u każdego, który powziąłby o tym wiedzę, zrozumiałe wątpliwości, czy sprawa zostanie w pełni obiektywnie rozpoznana. W takim razie wzgląd na dobro wymiaru sprawiedliwości przemawia za wyeliminowaniem możliwości podważania przez kogokolwiek bezstronności sądu i snucia rozważań, że inne względy niż czysto merytoryczne rzutowały na treść orzeczenia. Z punktu widzenia zastosowania wspomnianego unormowania nie ma natomiast znaczenia fakt, że sędzia referent sprawy utrzymuje z ojcem oskarżonego relacje koleżeńskie, jako że tę okoliczność wypadałoby rozpatrywać na gruncie art. 41 § 1 k.p.k., który to przepis z powodów bardziej zasadniczych musi ustąpić pierwszeństwa art. 37 k.p.k.

Z tych względów Sąd Najwyższy uznał, że dobro wymiaru sprawiedliwości przemawia za przekazaniem sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu i przekazał ją nieodległemu Sądowi Rejonowemu w W., mając też na uwadze, że Sąd ten leży poza obszarem tak okręgu, jak i apelacji, do których należy Sąd Rejonowy w B.