IV KO 94/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 2 września 2026 r.
SSN Marek Pietruszyński
w sprawie F.M. oskarżonego z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 31 § 2 k.k. i N.M.
oskarżonej z art. 286 § 1 k.k.
po rozpoznaniu na posiedzeniu w Izbie Karnej w dniu 2 września 2026 r.
wniosku Sądu Rejonowego w Częstochowie
zawartego w postanowieniu z 17 lipca 2026 r.
w przedmiocie przekazania rozpoznania sprawy innemu sądowi równorzędnemu z
uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości,
na podstawie art. 37 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w
Toruniu.
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Częstochowie wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem
o przekazanie rozpoznania sprawy oskarżonych F.M. i N.M. innemu sądowi
równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości, wyrażające się w
konieczności zapewnienia oskarżonemu F.M. możliwości prowadzenia realnej
obrony polegającej na możliwości uczestnictwa w postępowaniu sądowym, co
będzie utrudnione w przypadku sądu właściwego ze względu na zły stan zdrowia
oskarżonego, utrudniający mu stawienie się na rozprawę w tym sądzie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
IV KO 94/26
2
Wniosek jest zasadny.
Rzeczywiście oskarżony F.M. na skutek napadu doznał szeregu obrażeń ciała
zarówno w sferze fizycznej jak też w sferze zdrowia psychicznego, które
uniemożliwiają mu normalną egzystencję. Doznał bowiem na skutek ataku
maczetą i nożem licznych obrażeń ciała w tym głowy ( złamania kości
twarzoczaszki, złamania kości czołowej, kości ciemieniowej i potylicznej z
przemieszczeniem odłamów w głąb mózgu z odmą wewnątrzczaszkową i
stłuczeniem mózgu) ran ciętych obu rąk z amputacją palców, złamań i uszkodzeń
innych palców obu dłoni, ran ciętych z uszkodzeniem rzepki i prostowników lewej
nogi, a konsekwencją tego zdarzenia było również nasilenie się problemów
psychicznych oskarżonego, skutkujących konieczność jego kolejnych hospitalizacji
w ramach, których prowadzone są intensywne terapie psychologiczne i
farmakologiczne ( zaświadczenie lekarskie – k.167-169).
W toku postępowania karnego dopuszczono też dowód z opinii psychiatrycznej.
Biegli psychiatrzy stwierdzili, że na skutek ataku maczetą i licznych obrażeń ciała
oskarżony wykazuje objawy organicznych, pourazowych zaburzeń osobowości i
psychotycznych oraz zespół stresu pourazowego. Oskarżony posiada deficyty
poznawcze w obszarze sprawności pamięci, zaburzenia afektywne a jego
sprawność intelektualna jest na poziomie słabej normy. Wszystkie te rozpoznania
doprowadziły biegłych do wniosku, że w czasie popełnienia czynu miał on znacznie
ograniczoną poczytalność.
Sąd Najwyższy, rozważając wniosek złożony w trybie art. 37 k.p.k., miał na
uwadze fakt, że w sprawie nie dopuszczono opinii biegłych w celu ustalenia
możliwości przemieszczenia się oskarżonego do siedziby sądu właściwego i brania
udziału w rozprawie w nieograniczonym czasie, ale jednak uwzględniając stan
jego zdrowia, a zwłaszcza stan zdrowia psychicznego nierokujący szybkiej poprawy,
skutkujący w 2026 r. długotrwałym pobytem ( 21.01 – 5.03) w szpitalu na oddziale
psychiatrycznym ( karta informacyjna z leczenia szpitalnego – k.160) i bez
wątpienia ograniczający jego możliwości samodzielnego podróżowania,
konieczność prowadzenia dalszego leczenia psychiatrycznego oskarżonego oraz
stałej intensywnej terapii psychologicznej w miejscu jego zamieszkania, uznał, że
IV KO 94/26
3
dobro wymiaru sprawiedliwości wyrażające się w zapewnieniu oskarżonemu
możliwości osobistego, niezakłóconego udziału w rozprawie, oraz w dążeniu do
rozstrzygnięcia sprawy w rozsądnym terminie, przemawia za tym aby rozpoznanie
tej sprawy przekazać Sądowi Rejonowemu mającemu siedzibę w miejscu
zamieszkania oskarżonego tj. w Toruniu.
Z tych względów postanowiono jak na wstępie.
[WB]
[a.ł]
