IV KO 89/15

Sygn. akt IV KO 89/15

POSTANOWIENIE

Dnia 17 grudnia 2015 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący, sprawozdawca)
‎SSN Józef Dołhy
‎SSN Małgorzata Gierszon

po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 17 grudnia 2015 r.

wniosku skazanego R. K.
‎o wznowienie postępowania karnego zakończonego prawomocnym postanowieniem
‎Sądu Apelacyjnego w Katowicach
‎z dnia 5 września 2013 r., sygn. akt II AKzw 1163/13
‎utrzymującego w mocy postanowienie Sądu Okręgowego w Gliwicach
‎z dnia 24 czerwca 2013 r., sygn. akt VII Kow 1290/13,

w przedmiocie odwołania warunkowego przedterminowego zwolnienia

p o s t a n o w i ł

wniosek oddalić.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w Gliwicach postanowieniem z dnia 24 czerwca 2015 r., sygn. akt VII Kow 1290/13, odwoływał warunkowe przedterminowe zwolnienie udzielone R.K. postanowieniem Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 17 listopada 2010 r. sygn. akt IV Kow 4225/10/wz. Jako podstawę prawną wskazał art. 160 § 1 pkt. 1 k.k.w.

Po rozpoznaniu zażalenia skazanego R. K., Sąd Apelacyjny w Katowicach postanowieniem z dnia 5 września 2013 r., sygn. akt A Kzw 1163/13, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu postanowienia podniósł, że zgodnie z treścią art. 10 ustawy z dnia 16 września 2011 r., (Dz. U. 2011, Nr 240, poz. 1431), stosuje się w przedmiotowej spawie przepisy k.k.w., w tym i art. 160 § 1 pkt 1 k.k.w., w brzmieniu nadanym tą właśnie ustawą.

W dniu 2 lipca 2015 r. skazany R. K. złożył wniosek do Sądu Okręgowego w Gliwicach, o uchylenie postanowienia tego Sądu z dnia 24 czerwca 2015 r., sygn. akt VII Kow 1290/13 (k. 66, akt VII Kow 1290/13 tego Sądu).

Otrzymał odpowiedź, że żaden z przepisów k.k.w. nie pozwala na taką decyzję (k. 69 i k. 74 akt VII Kow 1290/13, SO w Gliwicach). Przedmiotowa sprawa była badana przez Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich (por. k. 89 akt VII Kow 1290/13, SO w Gliwicach).

W dniu 3 września 2015 r., do Sądu Okręgowego w Gliwicach wpłynął wniosek R. K. o zastosowanie art. 24 § 1 k.k.w. Pismo to zostało potraktowane jako wniosek o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 5 września 2013 r., sygn. akt II AKzw 1163/15. Wraz z aktami sprawy przekazano je Sądowi Najwyższemu w dniu 5 listopada 2015 r. (k. 2 akt IV KO 89/15).

Sąd Najwyższy zważył co następuje.

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 540 § 2 k.p.k. postępowanie wznawia się na korzyść strony, jeżeli Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności z Konstytucją, ratyfikowaną umową międzynarodową lub z ustawą przepisu prawnego, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie.

Powołany przez R. K. wyrok Trybunału Konstytucyjnego rozstrzygnął o niekonstytucyjności art. 75 § 1 k.k., nie zaś o niezgodności z Konstytucją RP art. 160 § 1 pkt 1 k.k.w., a to właśnie w oparciu o ten ostatni przepis, nie zaś na podstawie art. 75 § 1 k.k., odwołano wobec niego warunkowe przedterminowe zwolnienie. Pomimo więc pewnych podobieństw z instytucją zarządzenia wykonania warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności, brak jakichkolwiek podstaw do wznowienia w przedmiotowej sprawie z powołaniem się na przepis art. 540 § 2 k.p.k., gdyż art. 160 § 1 pkt 1 k.k.w. nadal korzysta z domniemania konstytucyjności.

W przedmiotowej sprawie podstawą wznowienia nie może też stać się wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 12 maja 2015 r., sygn. akt SK 62/13, albowiem orzeczono w nim o niezgodności z Konstytucją RP przepisu art. 10 ust. 1 w zw. z art. 1 pkt 30 ustawy z dnia 16 września 2011 r., czyli przepisów o zarządzeniu wykonania zastępczej kary pozbawienia wolności w sytuacji uchylania się przez skazanego od odbywania kary ograniczenia wolności lub nałożonych na niego obowiązków.

Kierując się powyższym Sąd Najwyższy rozstrzygnął jak na wstępie.