IV KO 84/15

Sygn. akt IV KO 84/15

POSTANOWIENIE

Dnia 24 listopada 2015 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Barbara Skoczkowska

w sprawie K. B.
‎w przedmiocie wniosku o odszkodowanie i zadośćuczynienie za niesłuszne zastosowanie środka zabezpieczającego
‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej, na posiedzeniu bez udziału stron,
‎w dniu 24 listopada 2015 r.,
‎wniosku Sądu Okręgowego w Gliwicach - Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku
‎o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu

na podstawie art. 37 kpk

postanowił

przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Katowicach.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w Gliwicach – Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku postanowieniem z dnia 12 października 2015 r., zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie, w trybie art. 37 k.p.k., sprawy o sygn. akt V Ko 12/15 do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. Z uzasadnienia tego wystąpienia wynika, że przedmiotem rozpoznania jest wniosek o odszkodowanie i zadośćuczynienie z tytułu niesłusznego zastosowania środka zabezpieczającego orzeczonego postanowieniem Sądu Rejonowego w Rybniku z dnia 9 listopada 2005 r., utrzymanym w mocy postanowieniem Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 10 stycznia 2006 r., sygn. akt V Kz 450/05, które to orzeczenie zostało uchylone postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 21 stycznia 2015 r., sygn. IV KK 320/14, a postępowanie wobec K. B. umorzone na podstawie art. 17 § 1 pkt. 6 k.p.k.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wniosek Sądu Okręgowego w Gliwicach – Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku zasługuje na uwzględnienie.

W niniejszej sprawie, która jak słusznie wskazuje Sąd wnioskujący, ma wyjątkowy charakter, zaistniała konieczność odstąpienia od ogólnej zasady właściwości w celu utrwalenia w świadomości społecznej przekonania, że rozstrzygnięcia sądowe są sprawiedliwe i obiektywne, wydawane bez jakiegokolwiek osobistego stosunku do sprawy po stronie organu orzekającego. Pozostawienie sprawy w gestii tegoż Sądu Okręgowego, w którym orzekają sędziowie biorący udział w wydawaniu kolejnych postanowień będących podstawą stosowania przez kilka lat wobec K. B. środka zabezpieczającego w postaci umieszczenia w Państwowym Szpitalu dla Nerwowo i Psychicznie Chorych w R., sprzeciwiałoby się dobru wymiaru sprawiedliwości.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.