IV KO 73/21

Sygn. akt IV KO 73/21

POSTANOWIENIE

Dnia 15 czerwca 2021 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Rafał Malarski

w sprawie J.K.

na posiedzeniu bez udziału stron (art. 545 § 3 k.p.k.),

po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2021 r.,

wniosku skazanej o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 10 grudnia 2020 r., sygn. akt II AKa (…), utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w K. z dnia 3 marca 2020 r., sygn. akt III K (…),

p o s t a n o w i ł:

odmówić przyjęcia wniosku wobec jego oczywistej bezzasadności.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w K., wyrokiem z 3 marca 2020 r., uznał J. K. za winną popełnienia przestępstwa z art. 156 § 1 pkt 2 k.k. i na mocy tego przepisu w zw. z art. 60 § 2 k.k. wymierzył jej karę roku pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawiesił na okres 3 lat próby; orzekł nadto obowiązek przeproszenia pokrzywdzonej, środek kompensacyjny w postaci zadośćuczynienia za doznaną krzywdę w wysokości 10 000 zł na rzecz pokrzywdzonej W. B. i obowiązek naprawienia szkody w kwocie 360 zł. Apelację wniósł obrońca, kwestionując w niej wysokość zasądzonego środka kompensacyjnego. Sąd Apelacyjny w (…), wyrokiem z 10 grudnia 2020 r., utrzymał w mocy wyrok pierwszoinstancyjny. Kasacja nie została w sprawie wywiedziona.

Na obecnym etapie postępowania J.K. zażądała wznowienia procesu, domagając się ponownego przesłuchania świadków.

Stwierdzić należało, że pismo skazanej nie zawierało argumentacji, która pozwoliłaby na powiązanie treści złożonego przez nią wniosku z podstawami wznowienia postępowania, o których mowa w art. 540 § 1 pkt 2 lit. a k.p.k. Autorka wniosku, żądając zdyskwalifikowania postępowania sądowego zakończonego skazaniem, nie uprawdopodobniła nawet w najmniejszym stopniu istnienia podstaw propter nova, w gruncie rzeczy kwestionując jedynie ocenę dowodów przeprowadzoną w postępowaniu pierwszoinstancyjnym i w pełni zaaprobowaną w ramach kontroli apelacyjnej.

Dlatego orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia.