Sygn. akt IV KO 70/17
POSTANOWIENIE
Dnia 30 sierpnia 2017 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Wiesław Kozielewicz
w sprawie z zażalenia wniesionego przez J.M.
na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w S.
z dnia 30 grudnia 2016 r., sygn. akt PR Ds. (…)
o odmowie wszczęcia śledztwa
po rozpoznaniu wniosku zawartego
w postanowieniu Sądu Rejonowego w O.,
z dnia 3 lipca 2017 r., sygn. akt II Kp (…)
o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu
p o s t a n o w i ł:
na podstawie art. 37 k.p.k. sprawę Sądu Rejonowego w O., sygn. II Kp (…), przekazać do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Ł..
UZASADNIENIE
Występując z inicjatywą przekazania niniejszej sprawy w trybie art. 37 k.p.k., Sąd Rejonowy w O. wskazał, że do tutejszego Sądu wpłynęło zażalenia skarżącego J.M. na postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej w S. z dnia 30 grudnia 2016 r., sygn. akt PR Ds. (…), o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie niedopełnienia obowiązków przez funkcjonariuszy publicznych – prokuratorów Prokuratury Rejonowej w O. i S. oraz prokuratora Prokuratury Okręgowej w K., sędziów Sądu Rejonowego w O., policjantów z Komendy Powiatowej Policji w O. przy rozpoznawaniu spraw z udziałem J.M. i działania przez to na szkodę interesu prywatnego J.M. tj. o przestępstwo z art. 231 § 1 k.k. Podkreślił również, iż analiza akt sprawy jednoznacznie wskazuje, że dotyczy ona m.in. Sędziów Sądu Rejonowego w O., którzy od wielu lat orzekają w obszarze właściwości Sądu Okręgowego w K.. Z racji zaś wykonywanego zawodu niektórzy spośród tych sędziów są dobrze znani pozostałym sędziom Sądu Rejonowego w O., także na gruncie prywatnym. Zdaniem Sądu okoliczności te uzasadniają przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu w trybie art. 37 k.p.k. celem wyeliminowania jakichkolwiek zastrzeżeń, co do obiektywnego rozpatrzenia sprawy.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wniosek o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu zasługuje na uwzględnienie.
Sąd Najwyższy wielokrotnie wskazywał w swoich orzeczeniach, że dobro wymiaru sprawiedliwości, o którym mowa w art. 37 k.p.k., wymaga eliminowania takich sytuacji, które mogą wywołać u uczestników postępowania lub u postronnych obserwatorów procesu przeświadczenie – choćby mylne – o niemożności bezstronnego rozpoznania danej sprawy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 grudnia 2003 r., sygn. akt. III KO 42/03, LEX nr 83764).
Z tych względów uznając, że dobro wymiaru sprawiedliwości przemawia za przekazaniem sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, Sąd Najwyższy, z mocy art. 37 k.p.k., przekazał ją do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Ł..