POSTANOWIENIE

Dnia 5 września 2023 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jarosław Matras

po rozpoznaniu w Izbie Karnej

na posiedzeniu w dniu 5 września 2023 r.

kwestii właściwości Sądu Najwyższego

do odtworzenia akt Komisji Specjalnej do Walki z Nadużyciami i Szkodnictwem Gospodarczym Delegatura w B.

w związku z wnioskiem pełnomocnika wnioskodawcy J. G.

na podstawie art. 35 § 1 k.p.k.

postanowił:

stwierdzić swą niewłaściwość funkcjonalną i sprawę przekazać Sądowi Okręgowemu w B. jako sądowi właściwemu.

UZASADNIENIE

W dniu 19 lipca 2023 r. pełnomocnik wnioskodawcy J. G. złożył do Sądu Najwyższego wniosek o odtworzenie w trybie art. 160 § 3 i 161 k.p.k., zniszczonych akt postępowania toczącego się przed byłą Komisją Specjalną do Walk z Nadużyciami i Szkodnictwem Gospodarczym Delegatura w B., w części niezbędnej do przeprowadzenia postępowania w trybie kasacji.

Wskazane postępowanie zakończone zostało wydaniem orzeczenia z dnia 16 grudnia 1952 r., skazującego A. G. (ojca wnioskodawcy - przyp. SN) za czyn przewidziany w art. 22 dekretu z dnia 13 czerwca 1946 r. o przestępstwach szczególnie niebezpiecznych w okresie odbudowy Państwa (tzw. m.k.k.) na karę 24 miesięcy obozu pracy.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Brak jest podstaw do rozpoznania przedmiotowego wniosku przez Sąd Najwyższy.

Pełnomocnik wnioskodawcy w swoim piśmie wyraźnie wskazał, że postępowanie, którego domaga się odtworzenia akt, toczyło się i zostało zakończone orzeczeniem Komisji Specjalnej do Walk z Nadużyciami i Szkodnictwem Gospodarczym Delegatura w B. Potwierdzeniem powyższego jest chociażby załączone przez pełnomocnika wnioskodawcy pismo z Prokuratury Wojewódzkiej (data 20 listopada 1996 r.) z którego wynika, że w dniu 22 października 1952 r. sprawa przekazana została do Komisji Specjalnej w B. wraz z zatrzymanym, oskarżonym z art. 22 MKK.

Przypomnieć trzeba, że o właściwości do prowadzenia postępowania i orzekania w sprawie odtworzenia akt tej komisji stanowi art. 7 dekretu z dnia 23 grudnia 1954 r. o zniesieniu Komisji Specjalnej (Dz. U. z 1954 r., Nr 57, poz. 282.), zgodnie z którym zobowiązano komisję do przekazania Sądowi Najwyższemu akt spraw zakończonych wydaniem przez nią orzeczenia, zaś jej delegatury do przekazania akt miejscowo właściwym sądom wojewódzkim.

Skoro orzeczenie, które pełnomocnik wnioskodawcy chce zaskarżyć kasacją, zostało wydane nie przez Komisję Specjalną w Warszawie, a jej Delegaturę w B., to brak jest podstaw do rozstrzygania przez Sąd Najwyższy w kwestii odtworzenia akt, o których mowa we wniosku inicjującym to postępowanie.

Mając powyższe na uwadze należało sprawę przekazać Sądowi Okręgowemu w B., zgodnie z jego właściwością.

[M.S.]

[ms]