IV KO 48/16

Sygn. akt IV KO 48/16

POSTANOWIENIE

Dnia 6 lipca 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Włodzimierz Wróbel

po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 6 lipca 2016 r.,
‎wniosku Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 14 czerwca 2016 r., sygn. akt XXI K 135/15,
‎o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu,

na podstawie art. 37 k.p.k.

p o s t a n o w i ł

przekazać sprawę R. O. do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Szczecinie.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w Katowicach postanowieniem z dnia 14 czerwca 2016 r. (sygn. akt XXI K 135/15) zwrócił się do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie, ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości, w trybie art. 37 k.p.k., sprawy prowadzonej przeciwko oskarżonemu R. O. do rozpoznania przez Sąd Okręgowy w Szczecinie. Uzasadnieniem wniosku jest wiek i stan zdrowia oskarżonego, które uniemożliwiają mu długotrwałe podróże poza miejsce zamieszkania oraz dłuższy udział w rozprawie. Oskarżony obecnie mieszka w S..

Wniosek zasługuje na uwzględnienie.

Przepis art. 37 k.p.k., jako wyjątkowy, nie podlega interpretacji rozszerzającej. Przekazanie sprawy winno nastąpić jedynie w sytuacji, gdy występują realne okoliczności, które mogą zasadnie stwarzać przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy w danym sądzie oraz o tym, że tylko przekazanie sprawy stworzy lepsze możliwości do trafnego rozstrzygnięcia w przedmiocie tego procesu. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Sądu Najwyższego odstąpienie od rozpoznania sprawy w sądzie miejscowo właściwym ma charakter wyjątkowy i może nastąpić tylko w razie zaistnienia sytuacji jednoznacznie świadczącej o tym, że pozostawienie sprawy w gestii tego sądu sprzeciwiałoby się dobru wymiaru sprawiedliwości (tak m.in. w postanowieniu z dnia 4 lipca 2006 r. V KO 55/06, Biul.SN 2006/8/17).

W niniejszej sprawie wniosek Sądu jest uzasadniony. Ustalony przez biegłych sądowych stan zdrowia oskarżonego faktycznie uniemożliwia mu efektywny udział w postępowaniu, o ile prowadzone byłoby ono w siedzibie Sądu Okręgowego w Katowicach, co w sposób ewidentny byłoby sprzeczne z dobrem wymiaru sprawiedliwości (art. 37 k.p.k.), zwłaszcza że prowadzenie tego postępowania z udziałem oskarżonego jest możliwe, tyle że przed innym sądem.

Prawo uczestniczenia i aktywnego brania udziału w swoim własnym procesie stanowi jedno z podstawowych praw oskarżonego w demokratycznym państwie prawa. Państwo to winno dążyć do zapewnienia efektywnej realizacji tego uprawnienia, nawet gdy konieczne jest odstąpienie od ogólnej właściwości miejscowej sądu. W niniejszej sprawie uzasadnione powody, związane z stanem zdrowia oskarżonego, nakazują tak uczynić.

W tym stanie rzeczy należało orzec, jak w sentencji postanowienia.