Sąd Najwyższy
postanowienie SN z dnia 2017-05-17
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.
Zapytaj za darmoTreść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.
Sygn. akt IV KO 46/17
POSTANOWIENIE
Dnia 17 maja 2017 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Dariusz Kala
w sprawie z zażalenia obrońcy podejrzanego J. T. na postanowienie Prokuratora Prokuratury Regionalnej w R. z dnia 7 marca 2017 r., sygn. akt RP I Ds. (…) o odmowie wyrażenia zgody na wykonanie fotokopii akt postępowania przygotowawczego,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 17 maja 2017 r.
wniosku Sądu Okręgowego w K. z dnia 12 kwietnia 2017 r., sygn. akt III Kp (…) o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu
na podstawie art. 37 k.p.k.
postanowił:
przekazać powyższą sprawę do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w R.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w K. rozpoznający zażalenie obrońcy podejrzanego J. T. na postanowienie Prokuratora Prokuratury Regionalnej w R. z dnia 7 marca 2017 r., sygn. akt RP I Ds. (…) o odmowie wyrażenia zgody na wykonanie fotokopii akt postępowania przygotowawczego, postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2017 r., sygn. akt III Kp (…), wystąpił do Sądu Najwyższego o przekazanie tej sprawy innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości.
Wystąpienie uzasadniono tym, że zważywszy na przedmiot śledztwa, jak również na status niektórych podejrzanych – pracowników nadrzędnego Sądu Apelacyjnego w (…), dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga wyeliminowania sytuacji, w których czynności sądowe w postępowaniu przygotowawczym realizował będzie Sąd Okręgowy w K.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wniosek Sądu Okręgowego w K. należało uwzględnić.
Z przyczyn szeroko umotywowanych we wniosku sądu funkcjonalnie właściwego do rozpoznania zażalenia, a syntetycznie przywołanych wyżej, rozpoznanie niniejszej sprawy w Sądzie Okręgowym w K. w odbiorze społecznym mogłoby stworzyć przekonanie o braku warunków do jej bezstronnego rozstrzygnięcia (nie przesądzając w tym miejscu, czy byłoby to przekonanie obiektywnie uzasadnione). Tymczasem za „dobro wymiaru sprawiedliwości” w rozumieniu przywołanego przepisu art. 37 k.p.k. należy także rozumieć potrzebę ukształtowania w opinii społecznej przekonania o obiektywnym działaniu sądów i bezstronności w rozpoznaniu każdej, choćby incydentalnej, sprawy. Wymóg ten nabiera szczególnego znaczenia w sprawach o przestępstwa, w których podejrzanymi są osoby zawodowo powiązane z wymiarem sprawiedliwości.
Uwzględniając powyższe, Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.
