IV KO 38/24
postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2024-05-23
Dane orzeczenia
Pełna treść orzeczenia
IV KO 38/24
POSTANOWIENIE
Dnia 23 maja 2024 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Marek Motuk
w sprawie skazanego V. A.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej
na posiedzeniu w dniu 23 maja 2024 r.
wniosku obrońcy skazanego o uzupełnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 16 lutego 2023 r., sygn. akt IV KO 113/22, wydanego w przedmiocie przyznania wynagrodzenia za udzielenie skazanemu pomocy prawnej w postępowaniu wznowieniowym
na podstawie art. 626 § 2 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
uzupełniająco zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. S., Kancelaria Adwokacka w W., obrońcy z urzędu skazanego V. A. w sprawie o sygn. akt IV KO 113/22, kwotę 442, 80 zł (czterysta czterdzieści dwa złote osiemdziesiąt groszy), w tym 23% VAT, tytułem wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do złożenia wniosku o wznowienie postępowania.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 626 § 2 k.p.k., jeśli w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie nie zamieszczono rozstrzygnięcia o kosztach, jak również gdy zachodzi konieczność dodatkowego ustalenia ich wysokości lub rozstrzygnięcia o kosztach postępowania wykonawczego, orzeczenie w tym przedmiocie wydaje odpowiednio sąd pierwszej instancji, sąd odwoławczy, a w zakresie dodatkowego ustalenia wysokości kosztów także referendarz sądowy właściwego sądu. Przepis ten – na mocy art. 639 k.p.k. – znajduje zastosowanie również w postępowaniu wznowieniowym.
Postanowieniem z dnia 16 lutego 2023 r., sygn. akt IV KO 113/22, Sąd Najwyższy zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. S. kwotę 442,80 zł, w tym 23 % VAT, za wydanie opinii o braku podstaw do złożenia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie V. A.
W związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 lutego 2024 r., sygn. akt SK 90/22, adw. M. S. wniosła o uzupełnienie rozstrzygnięcia o kosztach w sprawie IV KO 113/22, poprzez przyznanie jej od Skarbu Państwa dodatkowego wynagrodzenia w kwocie 442, 80 zł, w tym VAT.
Uwzględniając treść ww. wyroku Trybunału Konstytucyjnego, stwierdzić trzeba, że należne wynagrodzenie obrońcy z urzędu za sporządzenie opinii o braku podstaw do złożenia wniosku o wznowienie postępowania wynieść powinno 720 zł, co ustalono na podstawie § 11 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2023 r. poz. 1964 ze zm.), albowiem przepisy tego rozporządzenia należy stosować w stanie prawnym ukształtowanym rzeczonym wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego.
Przyjąć jednocześnie trzeba, że w przypadku udzielenia pomocy prawnej z urzędu, wyżej podana kwota podlega powiększeniu o aktualną wartość podatku od towarów i usług (por. § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu), a zatem całkowita suma wynagrodzenia obrońcy w niniejszej sprawie powinna wynieść 885,60 zł.
Biorąc pod uwagę uprzednio przyznane obrońcy wynagrodzenie, niniejszym postanowieniem należało zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz wnioskodawczyni brakującą należność w wysokości 442, 80 zł.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.
[PGW]
[ms]
Zapytaj AI o to orzeczenie
Pytanie 1/2 (bez konta)