Sąd Najwyższy

IV KO 36/13

postanowienie z dnia 2013-06-14

  • Streszczenie
  • Pełna treść
  • 1 powołanych przepisów

Streszczenie

Sąd Najwyższy przekazał sprawę do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, uznając, że powiązanie sprawy z działalnością miejscowego sądu może budzić zewnętrzne wątpliwości co do bezstronności. Orzeczenie pokazuje, że dla zastosowania art. 37 k.p.k. wystarczy także ochrona społecznego odbioru obiektywizmu sądu, nawet bez realnych zarzutów wobec sędziów.

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaIV KO 36/13
Data orzeczenia2013-06-14
Rodzaj orzeczeniapostanowienie
SądSąd Najwyższy
WydziałWydział IV
SędziowieRafał Malarski, Roman Sądej, Wiesław Kozielewicz (autor uzasadnienia)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt IV KO 36/13 POSTANOWIENIE Dnia 14 czerwca 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Rafał Malarski SSN Roman Sądej w sprawie zażalenia S. E. na postanowienie asesora Prokuratury Rejonowej w B. z dnia 31 grudnia 2012 r. o odmowie wszczęcia śledztwa po rozpoznaniu wniosku Sądu Rejonowego w B. z dnia 12 kwietnia 2013 r., o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu p o s t a n o w i ł: na podstawie art. 37 k.p.k. sprawę Sądu Rejonowego w B., sygn. akt IX Kp …/13, w przedmiocie zażalenia S. E. przekazać do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w T. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 31 grudnia 2012 r., asesor Prokuratury Rejonowej B., po rozpoznaniu zawiadomienia S. E., odmówił wszczęcia śledztwa w sprawie m.in. cyt. „działania w listopadzie 2012 r., w B. na szkodę interesu prywatnego przez niedopełnienie obowiązków przez sędziów Sądu Rejonowego w B. tj. o czyn z art. 231 § 1 k.k., wobec braku znamion czynu zabronionego”. Na to postanowienie zażalenia złożył S. E. Właściwy do rozpoznania tego zażalenia Sąd Rejonowy w B., postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2013 r., sygn. IX Kp …/13, zwrócił się do Sądu Najwyższego, cyt. „z prośbą o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi 2 równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości”, gdyż zdaniem tego sądu cyt. „zaktualizowała się przesłanka o jakiej mowa w art. 37 k.p.k. Materia sprawy dotyczy bowiem domniemanego popełnienia przestępstwa z art. 231 k.k. przez m.in. sędziów Sądu Rejonowego w B”. Sąd Najwyższy zważył co następuje. Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Poza sporem jest, że dobro wymiaru sprawiedliwości uzasadnia przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu m.in. wówczas, gdy w następstwie konkretnych okoliczności może powstać w społecznym odbiorze przekonanie (nawet błędne), że sprawa nie zostanie bezstronnie rozpoznana. W niniejszej sprawie powiązanie czynu stanowiącego przedmiot postępowania z działalnością Sądu Rejonowego w B., właściwego miejscowo do rozpoznania wniesionego zażalenia, może być postrzegane jako okoliczność, która nie sprzyja obiektywnemu i bezstronnemu rozpoznaniu tej sprawy. Wprawdzie nie sposób przypuszczać aby okoliczność ta mogła w najmniejszym nawet stopniu wpłynąć na bezstronność orzekania przez Sąd Rejonowy w B., ale w odbiorze zewnętrznym taka sytuacja mogłaby stanowić podstawę do dokonywania ocen i wyciągania wniosków, nawet oczywiście bezzasadnych, lecz godzących w powagę i autorytet sądu. Celem zapewnienia zatem możliwości rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, w warunkach wolnych od hipotetycznych nawet zarzutów dotyczących obiektywizmu sądu, Sąd Najwyższy z mocy art. 37 k.p.k. postanowił przekazać tę sprawę Sądowi Rejonowemu w T., tj. Sądowi Rejonowemu spoza obszaru objętego właściwością Sądu Apelacyjnego w [...].

Powiązane przepisy

Podobne orzeczenia

Zapytaj AI o to orzeczenie