Sygn. akt IV KO 26/14
POSTANOWIENIE
Dnia 24 września 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Krzysztof Cesarz
w sprawie z zażalenia C. G.
skazanego z art. 310 § 1 kk i innych
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 24 września 2014 r.,
zażalenia skazanego na zarządzenie przewodniczącego IV Wydziału Izby Karnej
Sądu Najwyższego z dnia 30 lipca 2014 r., o odmowie przyjęcia wniosku o
wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu
Apelacyjnego z dnia 26 października 2004 r., sygn. Akt […],
na podstawie art. 437 § 1 kpk,
p o s t a n o w i ł
utrzymać w mocy zarządzenie.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym zarządzeniem odmówiono skazanemu przyjęcia jego
osobistego wniosku o wznowienie postępowania, ponieważ skazany w zakreślonym
terminie ani później, nie usunął braku formalnego tego wniosku przez sporządzenie
i podpisanie go przez adwokata. Skazany w zażaleniu nie kwestionował powodu
odmowy przyjęcia wniosku, który, zgodnie z dyspozycją art. 545 § 2 k.p.k., musi
odpowiadać wskazanym warunkom formalnym. Okoliczności podniesione w
zażaleniu, dotyczące pracy organów postępowania (prokuratora i sądu), sytuacji
rodzinnej i osobistej skazanego, nie mają żadnego znaczenia dla oceny trafności
zaskarżonego rozstrzygnięcia. Nie ma również znaczenia oświadczenie skazanego,
że nie jest w stanie pokryć kosztów ustanowienia adwokata, skoro działał już w
2
sprawie obrońca z urzędu, który wypowiedział się o braku podstaw do złożenia
wniosku o wznowienie postępowania i uzasadnił swoje stanowisko, o którym
poinformował skazanego.
Dlatego postanowiono jak na wstępie.
