ZARZĄDZENIE

Dnia 9 września 2024 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Marek Pietruszyński

w przedmiocie wniosku R. K.
‎skazanego z art. 286 § 1 k.k. i innych

o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym

wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Katowicach
‎z dnia 30 listopada 2020 r., sygn. akt II AKa 65/19,

zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Częstochowie
‎z dnia 12 lipca 2018 r., sygn. akt II K 2/14

na podstawie art. 120 § 2 k.p.k.

z a r z ą d z i ł:

uznać za bezskuteczny wniosek o wznowienie postępowania sporządzony przez skazanego R. K.

UZASADNIENIE

Do Sądu Najwyższego wpłynął sporządzony osobiście przez skazanego wniosek o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 30 listopada 2020 r, w którym zawarł postulat wyznaczenia obrońcy z urzędu do sporządzenia tego wniosku w zgodzie z wymaganiami prawnymi.

Wyznaczony zarządzeniem sędziego Sądu Najwyższego z 15 maja 2024 r. do dokonania czynności procesowej w trybie art. 545 § 2 k.p.k. obrońca z urzędu złożył do Sądu Najwyższego ( data wpływu 27 czerwca 2024 r.) opinię o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia w przedmiotowej sprawie wniosku o wznowienie postępowania. Wobec tego skazany został wezwany do uzupełnienia braków wniosku przez sporządzenie go i podpisania przez adwokata z wyboru w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem uznania wniosku za bezskuteczny. W wyznaczonym terminie skazany nie uzupełnił tego braku formalnego. Mając na uwadze, że skazany otrzymał wezwanie w dniu 23 lipca 2024 r., zgodnie z treścią art. 120 § 1 k.p.k. termin do usunięcia braku upłynął mu w dniu 30 lipca 2024 r. W zakreślonym terminie wnioskodawca nie usunął braku formalnego. Z tego powodu, stosownie do dyspozycji art. 120 § 2 k.p.k. należało uznać za bezskuteczny sporządzony własnoręcznie wniosek skazanego. Wskazać nadto należało, że skazany w piśmie sporządzonym w dniu 29 lipca 2024 r. wniósł o wyznaczenie mu kolejnego obrońcy z urzędu wskazując dane adwokata, którego wyznaczenie preferuje. W odpowiedzi na to żądanie podnieść należało, że wykładnia art. 84 § 3 k.p.k. nie uzasadnia żądania wyznaczenia kolejnego obrońcy z urzędu po wydaniu przez poprzedniego niesatysfakcjonującej dla strony opinii. Wyjątek stanowi sytuacja, gdy obrońca nienależycie wywiąże się z powierzonego mu zadania. Brak osobistego kontaktu obrońcy ze skazanym, w sytuacji gdy w sposób wnikliwy zapoznał się z aktami sprawy, co poświadczone jest w tej sprawie dokumentacją udostępnienia akt obrońcy w Sądzie Najwyższym, nie świadczy o niewłaściwym wypełnieniu przez niego obowiązków w postępowaniu wznowieniowym ( postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 marca 2021 r., V KZ 1/21). O tej sytuacji skazany został zresztą poinformowany w wezwaniu. Wobec tego złożenie wskazanego wniosku nie przedłużyło terminu do uzupełnienia braku wskazanego w wezwaniu.

Z tych względów zarządzono jak na wstępie.

[PGW]

[ms]

‎