Sygn. akt IV KO 2/14
POSTANOWIENIE
Dnia 18 lutego 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Józef Dołhy (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Jerzy Grubba
SSN Rafał Malarski
w sprawie R. M.
oskarżonego z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 i in. k.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 18 lutego 2014 r.,
wniosku Sądu Rejonowego w J.
z dnia 30 grudnia 2013 r.
o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu (sygn. II K …/12) na podstawie art. 37 k.p.k.,
postanowił
nie uwzględnić wniosku
UZASADNIENIE
W uzasadnieniu wniosku Sąd właściwy podniósł, że oskarżony złożył wniosek o wyłączenie wszystkich sędziów Sądu Rejonowego w J., a to „z uwagi na wielość różnego rodzaju spraw, jakie toczą się zarówno w sądach okręgu g., jak i k., czy w prokuraturach, w których to sprawach występuje on w różnych konfiguracjach procesowych…”. Zdaniem sądu właściwego w niniejszej sprawie występują realne okoliczności mogące stwarzać przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy.
Sąd Najwyższy nie podzielił tego stanowiska.
Przepis art. 37 k.p.k. ma charakter wyjątkowy, zatem konieczną przesłanką skorzystania z właściwości delegacyjnej na jego podstawie, jest realne, oparte na racjonalnych przesłankach zagrożenie obiektywizmu w orzekaniu.
Wskazane we wniosku okoliczności nie mogą stanowić wystarczającego powodu do odstąpienia od reguł właściwości miejscowej. Podzielenie argumentacji prezentowanej przez oskarżonego, byłoby równoznaczne z wyrażeniem zgody na manipulowanie przez stronę postępowania ustawową właściwością sądów.
Z tych względów, kierując się także zakazem rozszerzającej wykładni przepisu o charakterze wyjątkowym, jakim jest art. 37 k.p.k., orzeczono jak na wstępie.
kc