IV KO 167/21

Sygn. akt IV KO 167/21

POSTANOWIENIE

Dnia 5 stycznia 2022 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jarosław Matras

w sprawie

zażaleń pokrzywdzonego oraz jego pełnomocnika

złożonych na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w C.

z dnia 17 czerwca 2021 r. o odmowie wszczęcia śledztwa, sygn. akt PR. 1 Ds. […]

po rozpoznaniu w Izbie Karnej

na posiedzeniu w dniu 5 stycznia 2022 r.

wniosku Sądu Rejonowego w O.

z dnia 4 listopada 2021 r.

o przekazanie sprawy II Kp […] innemu sądowi równorzędnemu

na podstawie art. 37 k.p.k.

p o s t a n o w i ł:

sprawę o sygn. akt II Kp […] przekazać do rozpoznania Sądowi

Rejonowemu w C.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 4 listopada 2021 r. Sąd Rejonowy w O. wystąpił do Sądu Najwyższego o rozważenie możliwości przekazania innemu sądowi równorzędnemu w trybie art. 37 k.p.k. sprawy wszczętej na skutek zażaleń pokrzywdzonego R. S. oraz jego pełnomocnika na postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej w C. z dnia 17 czerwca 2021 r. o odmowie wszczęcia śledztwa sygn. akt PR. 1 Ds. […] w sprawie dotyczącej czynu zabronionego z art. 231 §1 k.k. i art. 107 ust.1 ustawy o ochronie danych osobowych w zw. z art. 11 § 2 k.k., którego dopuścić się miał Prezes Sądu Rejonowego w O. – sędzia W. T..

W postanowieniu sąd ten uzasadniając potrzebę przełamania zasady właściwości, podkreślił fakt wytypowania przez zawiadamiającego jako potencjalnego sprawcę przestępstwa Prezesa Sądu Rejonowego w O.. Zdaniem sądu okoliczność ta, w sytuacji gdyby zażalenie na postanowienie prokuratora miałby rozpoznawać ten sad, którego prezesem jest osoba wobec której skierowano podejrzenie o popełnieniu przestępstwa, może wywołać nie tylko u skarżącego, ale i w odbiorze społecznym przekonanie o braku obiektywizmu i bezstronności właściwego sądu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wniosek Sądu Rejonowego w O. zasługuje na uwzględnienie. Niewątpliwie "dobro wymiaru sprawiedliwości" w rozumieniu art. 37 k.p.k., przemawia za przekazaniem sprawy innemu, niż miejscowo właściwy, sądowi równorzędnemu wtedy, gdy zachodzi konieczność uwzględnienia takich sytuacji, które mogą wywoływać uzasadnione przekonanie w ocenie opinii publicznej co do wątpliwości w zakresie rozpoznania sprawy w sposób obiektywny. Nie chodzi przy tym o każdy rodzaj takich podejrzeń, ale takie podejrzenia, które mogłyby się zrodzić u postronnego, niezainteresowanego osobiście sposobem rozstrzygnięcia danej sprawy, obserwatora takiego procesu, który przy tym posiada podstawową wiedzę o zasadach procesu i roli określonych organów procesowych w tym procesie. Przenosząc te uwagi w realia sprawy podkreślić należy, że okoliczności zaistniałe w tej sprawie niewątpliwie mogłyby wywołać wątpliwości u postronnego, obiektywnego, obserwatora takiego procesu, co do bezstronnego, obiektywnego rozpoznania sprawy we właściwym sądzie. Chodzi przede wszystkim o specyficzną konfigurację podmiotową z jaką mamy do czynienia w tej sprawie. Jest rzeczą oczywistą, że w powszechnym odbiorze społecznym, po rozpoznaniu przez sąd właściwy sprawy, w której osobą podejrzewaną o popełnienie przestępstwa jest wykonujący czynności służbowe Prezes tego sądu, mogłoby powstać przekonanie o braku rzetelności (i stronniczości) prowadzonego postępowania odwoławczego i to niezależnie od zakresu tego postępowania, które przecież dotyczy trafności rozstrzygnięcia prokuratora co do braku znamion czynu zabronionego w opisanym zachowaniu prezesa sądu. Mając na względzie konieczność wyeliminowania takich podejrzeń celowe było przekazanie sprawy do Sądu Rejonowego w C., zwłaszcza gdy dostrzec, że odmowę wszczęcia postępowania w tej sprawie wydano w prokuraturze w tym mieście.

Z tych względów uznając, że dobro wymiaru sprawiedliwości przemawia za przekazaniem sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, Sąd Najwyższy przekazał ją do Sądu Rejonowego w C..