IV KO 163/19

Sygn. akt IV KO 163/19

POSTANOWIENIE

Dnia 2 stycznia 2020 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Dariusz Kala

w sprawie z zażalenia M. B.

na postanowienie asesora Prokuratury Rejonowej w K.

z dnia 14 października 2019 r., sygn. akt PR Ds. (…)

o odmowie wszczęcia śledztwa o czyn z art. 231 § 1 k.k.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 2 stycznia 2020 r.

wniosku Sądu Rejonowego w K. z dnia 22 listopada 2019 r., sygn. akt IV Kp (…) o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu,

na podstawie art. 37 k.p.k.

postanowił:

przekazać powyższą sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w O.

UZASADNIENIE

Wniosek Sądu Rejonowego w K. o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu uzasadniono faktem, że  zawiadomienie o przestępstwie, w związku z którym wydano postanowienie o  odmowie wszczęcia śledztwa, dotyczyło czynu, który miała popełnić sędzia Sądu Okręgowego w K. będącego jednostką nadrzędną nad sądem wnioskującym. Odwołując się do judykatów Sądu Najwyższego wskazano, że  sytuacja, w której sąd niższego szczebla miałby rozpoznawać zażalenie na  odmowę wszczęcia postępowania przygotowawczego w sprawie o czyn, który  zgodnie z zawiadomieniem o przestępstwie, miał popełnić sędzia sądu nadrzędnego, „pociąga za sobą okoliczności, które mogą wywierać wpływ na  swobodę orzekania lub stwarzać przekonanie o braku warunków do  rozpoznania sprawy w sposób obiektywny”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wniosek należało uwzględnić.

Z przyczyn szczegółowo umotywowanych we wniosku sądu funkcjonalnie właściwego do rozpoznania zażalenia, a syntetycznie przywołanych wyżej, rozpoznanie niniejszej sprawy w Sądzie Rejonowym w K. mogłoby stworzyć przekonanie o braku warunków do jej bezstronnego rozstrzygnięcia (nie przesądzając w tym miejscu, czy byłoby to  przekonanie obiektywnie uzasadnione). Tymczasem za „dobro wymiaru sprawiedliwości” w rozumieniu przepisu art. 37 k.p.k. należy także rozumieć potrzebę ukształtowania w opinii społecznej przekonania o obiektywnym działaniu sądów i bezstronności w rozpoznaniu każdej, choćby incydentalnej, sprawy.

W związku z faktem, że w zawiadomieniu o przestępstwie jako sprawcę czynu, którego dotyczy zaskarżone postanowienie o odmowie wszczęcia śledztwa,  wskazano osobę będącą sędzią Sądu Okręgowego w K., Sąd  Najwyższy przekazał przedmiotową sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w O., dla którego jednostką nadrzędną jest Sąd Okręgowy w  K..

Uwzględniając powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.