IV KO 151/21

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2022-02-22

Dane orzeczenia

SygnaturaIV KO 151/21
Data orzeczenia2022-02-22
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział IV
SędziowieSSN Jerzy Grubba, SSN Zbigniew Puszkarski, SSN Marek Pietruszyński, SSN Jerzy Grubba (przewodniczący), SSN Jerzy Grubba (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt IV KO 151/21

POSTANOWIENIE

Dnia 22 lutego 2022 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jerzy Grubba (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Zbigniew Puszkarski
SSN Marek Pietruszyński

w sprawie z wniosku obrońcy M. O.
o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 10 grudnia 2020 r., sygn. akt II AKa (...), zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w B. z dnia 26 lutego 2020 r., sygn. akt III K (…),

po rozpoznaniu w Izbie Karnej

na posiedzeniu w dniu 22 lutego 2022 r.,

na podstawie art. 544 § 2 i 3 k.p.k.

p o s t a n o w i ł:

1. oddalić wniosek,

2. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. A. W. - Kancelaria Adwokacka w W. kwotę 664,20 zł(sześćset sześćdziesiąt cztery i 20/100) zł, w tym 23% VAT, tytułem wynagrodzenia dla obrońcy wyznaczonego z urzędu w postępowaniu wznowieniowym,

3. zwolnić wnioskodawcę od ponoszenia kosztów sądowych postępowania wznowieniowego, obciążając nimi Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

Jak wskazano w uzasadnieniu niniejszego wniosku, przyczyną jego złożenia było dostrzeżenie przez wnioskodawcę istnienia nowych dowodów, które w jego ocenie „podważały możliwość zaistnienia czynu, za który został on skazany”, a także dopuszczenie przez inny sąd dowodu z opinii innego biegłego niż ten, który opiniował w niniejszej sprawie, co miałoby pozwolić „na poczynienie odmiennych ustaleń faktycznych”.

Brak jednak jakichkolwiek podstaw prawnych, czy faktycznych, do uwzględnienia takiego wniosku i wznawiania postępowania w sprawie.

Zaczynając od drugiej ze wskazanych powyżej kwestii, wskazać należy, że okoliczność, iż w innym postępowaniu, choć z udziałem tych samych uczestników, został dopuszczony dowód z nowej opinii biegłego, rzeczywiście może oznaczać, że w sprawie tej mogą zostać poczynione odmienne ustalenia faktyczne od tych, których co do podobnego zakresu, dokonano w sprawie niniejszej. Ta hipotetyczna możliwość nie stanowi jednak przesłanki pozwalającej na wznowienie postępowania w oparciu o dyspozycję art. 540§1 pkt 2 k.p.k. Przepis ten bowiem jednoznacznie odwołuje się do nowych dowodów, które wskazują na to, że skazany nie popełnił przypisanego mu przestępstwa (lub że skazano go niesłusznie za przestępstwo zagrożone surowszą karą niż to, które faktycznie popełnił). Tymczasem dopuszczenie dowodu o opisanym wyżej charakterze nie oznacza jeszcze samo w sobie, że dotychczasowe ustalenia dokonane w niniejszej sprawie są błędne.

Wniosek w tym zakresie jest zatem co najmniej przedwczesny, brak bowiem jakichkolwiek przesłanek ku temu, aby już obecnie prognozować to, jaki będzie ostateczny kształt przedmiotowej ekspertyzy i czy oraz jaki będzie miała ona wpływ na ocenę odpowiedzialności skazanego na gruncie niniejszej sprawy.

Również pierwsza ze wskazanych we wniosku okoliczności nie przemawia za jego uwzględnieniem.

Wnioskodawca koncentruje się w uzasadnieniu tej części wniosku na różnicach występujących w zeznaniach pokrzywdzonego – P. G., złożonych w sprawie będącej przedmiotem wniosku wznowieniowego oraz w sprawie III K (…) prowadzonej przed Sądem Okręgowym w B.. Jak wynika z protokołu rozprawy przed tym Sądem, którego kopię dołączono do wniosku wznowieniowego, pokrzywdzony bezsprzecznie zeznawał w pewnych sprawach odmiennie niż uprzednio. Nie dotyczy to jednak zasadniczych okoliczności. Pokrzywdzony wskazał bowiem jednoznacznie na M. O., jako tego, który zaciągnął u niego pożyczkę, na to, że jej wartość narosła z odsetkami do 1 mln zł, na to, że skazany, pomimo zapewnień, pożyczki tej nie spłacił, że wprowadzał go w błąd okazując zaświadczenia o dysponowaniu kwotą ok 3 mln zł, a w końcu unikał z nim jakiegokolwiek kontaktu. Nie sposób zatem przyjąć, że zeznania pokrzywdzonego dostarczyły nowych dowodów nieznanych Sądom rozpoznającym sprawę, z których wynikałoby, że skazany nie popełnił przypisanego mu czynu.

Wniosek ten zatem jest całkowicie bezprzedmiotowy.

Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.

Sąd Najwyższy przychylił się do wniosku obrońcy wyznaczonego z urzędu o przyznanie wynagrodzenia za czynności wykonane przez nią w postępowaniu wznowieniowym w wysokości 150% stawki podstawowej, uwzględniając obszerność sprawy i zwiększony nakład pracy.

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)