IV KO 142/21

Sygn. akt IV KO 142/21

POSTANOWIENIE

Dnia 10 grudnia 2021 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Marek Motuk

w sprawie z zażalenia M. H.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej

na posiedzeniu w dniu 10 grudnia 2021 r.

wniosku Sądu Rejonowego w C.

zawartego w postanowieniu z dnia 27 września 2021 r., sygn. akt IV Kp (…)

o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu

na podstawie art. 37 k.p.k.

p o s t a n o w i ł

przekazać sprawę do rozpoznania innemu sądowi

równorzędnemu – Sądowi Rejonowemu w L..

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 27 września 2021 r. Sąd Rejonowy w C. w sprawie o sygn. akt IV Kp (…), wystąpił w trybie art. 37 k.p.k. do Sądu Najwyższego z inicjatywą przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu.

W części motywacyjnej rzeczonej inicjatywy wnioskodawca wskazał, że do przedmiotu rozpoznania niniejszej sprawy należy zażalenie M. H. na postanowienie prokuratora o odmowie wszczęcia śledztwa w spawie składania fałszywych zeznań przez Prezesa Sądu Rejonowego w C.. Postanowienie to wydane zostało z uwagi na brak znamion czynu zabronionego. W ocenie sądu wnioskującego, powyższa okoliczność może w odczuciu społecznym rodzić wątpliwość co do obiektywnego rozpoznania niniejszej sprawy przez Sąd Rejonowy w C.. Nadto wnioskodawca wyraził przekonanie, że w tej sytuacji kolejni sędziowie będą składać wnioski o wyłącznie, powołując się na podległość służbową wobec prezesa sądu, a także znajomość osobistą i koleżeńską, co doprowadzi do przedłużenia postępowania i wyłączenia wszystkich sędziów sądu wnioskującego.

Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.

Wniosek zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 37 k.p.k., Sąd Najwyższy może z inicjatywy właściwego sądu przekazać sprawę do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, jeżeli wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości. Przepis ten, statuując wyjątek od reguły rozpoznania sprawy przez sąd miejscowo właściwy, nie podlega interpretacji rozszerzającej. Nie każda zatem okoliczność może skutkować ewentualnym przekazaniem sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu. Za taką uznać należy sytuację, w której postronny i niezainteresowany sposobem rozstrzygnięcia danej sprawy obserwator procesu, może powziąć podejrzenia co do braku bezstronności sądu właściwego w rozpoznaniu tej sprawy. Ocenę wystąpienia przesłanki z art. 37 k.p.k. powinny jednak determinować realia konkretnego przypadku.

W ocenie Sądu Najwyższego, opisana wyżej sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie, albowiem jej przedmiot stanowi rozpoznanie zażalenia na odmowę wszczęcia postępowania karnego, które dotyczy bezpośrednio Prezesa Sądu Rejonowego w C., tj. sądu właściwego do rozpoznania rzeczonego środka odwoławczego. Stąd też w społecznym odbiorze wydane przez sąd właściwy orzeczenie mogłoby zostać odebrane jako stronnicze i nierzetelne. Nadto, do tej pory wydane zostało postanowienie o wyłączeniu 9 sędziów sądu wnioskującego od rozpoznania niniejszej sprawy, a kolejny wylosowany sędzia również złożył wniosek o jego wyłączenie.

Wobec tego, dla uniknięcia sytuacji mogącej wywoływać negatywną ocenę pracy wymiaru sprawiedliwości, w tym też przedłużenia postępowania, celowym jest przekazanie niniejszej sprawy innemu sądowi równorzędnemu, tj. Sądowi Rejonowemu w L..

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.