IV KO 14/24
postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2024-05-17
Dane orzeczenia
Pełna treść orzeczenia
IV KO 14/24
POSTANOWIENIE
Dnia 17 maja 2024 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Małgorzata Bednarek
w sprawie z wniosku Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego przy Sadzie Okręgowym w Olsztynie
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 17 maja 2024 r.,
wniosku Sądu Rejonowego w Olsztynie
z 9 lutego 2024 r., sygn. akt II Kp 146/24
o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości,
na podstawie art. 37 k.p.k.,
p o s t a n o w i ł:
uwzględnić wniosek i przekazać sprawę Sądu Rejonowego w Olsztynie, sygn. akt II Kp 146/24, do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Łowiczu
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Olsztynie postanowieniem z 9 lutego 2024 r., sygn. akt II Kp 146/24, zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy w przedmiocie zażalenia Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego przy Sądzie Okręgowym w Olsztynie na postanowienie prokuratora z 29 grudnia 2023 r. o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie o sygn. akt […]- innemu sądowi równorzędnemu, z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. Uzasadniając swój wniosek Sąd Rejonowy wskazał, że stroną postępowania jest m.in. sędzia orzekający w tym sądzie.
Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.
Instytucja unormowana w art. 37 k.p.k. ma charakter wyjątku od zasady rozpoznania sprawy przez sąd miejscowo właściwy i z tego względu jej zastosowanie powinno mieć miejsce jedynie wówczas, gdy przemawiają za tym szczególne względy, związane z dobrem wymiaru sprawiedliwości. Przez „dobro wymiaru sprawiedliwości” należy rozumieć w szczególności potrzebę ukształtowania w opinii społecznej przekonania o obiektywnym działaniu sądów i zachowaniu bezstronności w rozpoznaniu każdej sprawy (tak: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 czerwca 2018 r., sygn. akt III KO 54/18).
W orzecznictwie przyjmuje się, że do okoliczności przemawiających za przekazaniem sprawy należą okoliczności, które mogą wpływać na swobodę orzekania sądu miejscowo właściwego, czy też takie, które mogą powodować w odbiorze społecznym - nawet mylne - przekonanie o niezdolności tego sądu do obiektywnego i rzetelnego jej osądzenia. (tak: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt V KO 66/10).
Z oczywistych względów z taką sytuacją mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie.
Mając na uwadze powyższe okoliczności orzeczono jak w części dyspozytywnej niniejszego postanowienia.
[PGW]
[ms]
Zapytaj AI o to orzeczenie
Pytanie 1/2 (bez konta)