IV KO 136/21

Sygn. akt IV KO 136/21

POSTANOWIENIE

Dnia 3 listopada 2021 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek

w sprawie K. B.,

oskarżonego o czyny z art. 286 § 1 k.k.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 3 listopada 2021 r.,

wniosku Sądu Rejonowego w O.,

zawartego w postanowieniu z dnia 23 września 2021 r., sygn. akt II K (…),

o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu,

na podstawie art. 37 k.p.k.

postanowił

przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu
‎w W..

UZASADNIENIE

W niniejszej sprawie prokurator skierował do Sądu Rejonowego w O. akt oskarżenia przeciwko K. B..

Postanowieniem z dnia 26 września 2019 r., sygn. akt III Ko (…), Sąd Okręgowy w K., w trybie art. 36 k.p.k., tj. z uwagi na względy ekonomiki procesowej, przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w W..

Z uwagi na trudną sytuację osobistą oskarżonego, dotyczącą konieczności opieki nad ciężko chorym synem, Sąd Najwyższy, mając na względzie dobro wymiaru sprawiedliwości, na podstawie art. 37 k.p.k., postanowieniem z dnia 15 czerwca 2021 r., sygn. akt II KO 46/21, przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w O..

Postanowieniem z dnia 23 września 2021 r., sygn. akt II K (...), Sąd Rejonowy w O. wystąpił do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w W.. W uzasadnieniu wskazano na zmianę sytuacji osobistej oskarżonego, która umożliwi mu udział w postępowaniu przed Sądem w W..

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wniosek jest zasadny, dlatego też Sąd Najwyższy przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w W..

W pierwszej kolejności wypada zauważyć, że podjęciu przez sąd inicjatywy w trybie art. 37 k.p.k. nie stoi na przeszkodzie wcześniejsze przekazanie sprawy w trybie art. 36 k.p.k., jeżeli przemawia za tym dobro wymiaru sprawiedliwości (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 kwietnia 1995 r., III KO 13/95, OSNKW 1995, z. 7-8, poz. 49; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 września 2011 r., II KO 63/11).

W ocenie Sądu Najwyższego sytuacja procesowa zaistniała w niniejszej sprawie, oceniając ją przez pryzmat przesłanki dobra wymiaru sprawiedliwości, uzasadnia powtórne przekazanie sprawy do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w W.. Poprzednia decyzja o przekazaniu sprawy do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w O. podyktowana była wyłącznie sytuacją osobistą oskarżonego, tj. koniecznością stałej opieki nad ciężko chorym synem. Obecnie sytuacja ta uległa zmianie z uwagi na śmierć syna oskarżonego, udokumentowaną skróconym odpisem aktu zgonu (k. 2152). Tym samym okoliczność, która uzasadniała poprzednie przekazanie sprawy z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości nie jest już aktualna.

Nie można pominąć, że to właśnie z inicjatywy samego oskarżonego Sąd Rejonowy w O. wystąpił do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu w trybie art. 37 k.p.k. Powtórne przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w W. doprowadzi więc do sytuacji, w której sprawa będzie rozpoznawana w miejscu dogodnym dla uczestników postępowania, co daje nadzieję na jej rozpoznanie w rozsądnym terminie. W orzecznictwie Sądu Najwyższego wskazuje się bowiem, że dobrem wymiaru sprawiedliwości jest także to, aby sprawa została sprawnie i szybko osądzona i zakończona, realizując tym samym ustawowy postulat rozpoznania sprawy w rozsądnym terminie (zob. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 kwietnia 2019 r., II KO 20/19; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 stycznia 2005 r., II KO 69/04; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 sierpnia 2005 r., III KO 47/05).

Mając na uwadze powyższe, należało orzec jak w części dyspozytywnej postanowienia.