Sąd Najwyższy

IV KO 121/17

postanowienie SN z dnia 2017-12-07

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaIV KO 121/17
Data orzeczenia2017-12-07
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział IV
SędziowieSSN Roman Sądej, SSN Roman Sądej (przewodniczący), SSN Roman Sądej (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt IV KO 121/17

POSTANOWIENIE

Dnia 7 grudnia 2017 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Roman Sądej

w sprawie W.W. ,

oskarżonego o czyn z art. 523 ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe,

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
‎
w dniu 7 grudnia 2017 r.,
‎
inicjatywy przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu,

wyrażonej w postanowieniu Sądu Okręgowego w K.
‎
z dnia 3 listopada 2017 r., sygn. akt IX Ka (..),

na podstawie art. 37 k.p.k.

postanowił:

przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w R..

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w K. wystąpił z inicjatywą przekazania sprawy (na etapie postępowania odwoławczego) innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. Wskazał, że jedną ze stron niniejszego postępowania – oskarżycielem posiłkowym – jest siostra prezesa Sądu właściwego miejscowo.

Sąd Najwyższy zważył co następuje.

Postulat Sądu występującego zasługiwał na uwzględnienie.

Mając na względzie wyjątkowy charakter unormowania zawartego w art. 37 k.p.k. i kierując się tym, że zastosowanie tego przepisu uzasadniać mogą jedynie szczególnie ważne względy związane z dobrem wymiaru sprawiedliwości, stwierdzić należało, że okoliczności zaprezentowane w wystąpieniu Sądu Okręgowego w K. do takich właśnie należały.

Przedstawiona przez Sąd występujący argumentacja wykazała, że owe wyjątkowe względy w sposób rzeczywisty zaistniały, jako że jedną ze stron procesu pozostaje osoba najbliższa dla prezesa Sądu właściwego. Ten fakt może stanowić realną obawę powstania w opinii publicznej wątpliwości co do zapewnienia w Sądzie właściwym w pełni obiektywnych warunków do rozstrzygnięcia sprawy. Rozpoznanie zatem przezeń niniejszej sprawy mogłoby narażać prestiż wymiaru sprawiedliwości, co uzasadniało jej przekazanie, na podstawie art. 37 k.p.k., innemu Sądowi równorzędnemu – Sądowi Rejonowemu w R., jako najbliżej położonemu, ale pozostającemu już w obszarze właściwości innej apelacji.

Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w dyspozytywnej części postanowienia.

as

Zapytaj AI o to orzeczenie