Sygn. akt IV KO 121/17
POSTANOWIENIE
Dnia 7 grudnia 2017 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Roman Sądej
w sprawie W.W. ,
oskarżonego o czyn z art. 523 ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 7 grudnia 2017 r.,
inicjatywy przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu,
wyrażonej w postanowieniu Sądu Okręgowego w K.
z dnia 3 listopada 2017 r., sygn. akt IX Ka (..),
na podstawie art. 37 k.p.k.
postanowił:
przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w R..
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w K. wystąpił z inicjatywą przekazania sprawy (na etapie postępowania odwoławczego) innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. Wskazał, że jedną ze stron niniejszego postępowania – oskarżycielem posiłkowym – jest siostra prezesa Sądu właściwego miejscowo.
Sąd Najwyższy zważył co następuje.
Postulat Sądu występującego zasługiwał na uwzględnienie.
Mając na względzie wyjątkowy charakter unormowania zawartego w art. 37 k.p.k. i kierując się tym, że zastosowanie tego przepisu uzasadniać mogą jedynie szczególnie ważne względy związane z dobrem wymiaru sprawiedliwości, stwierdzić należało, że okoliczności zaprezentowane w wystąpieniu Sądu Okręgowego w K. do takich właśnie należały.
Przedstawiona przez Sąd występujący argumentacja wykazała, że owe wyjątkowe względy w sposób rzeczywisty zaistniały, jako że jedną ze stron procesu pozostaje osoba najbliższa dla prezesa Sądu właściwego. Ten fakt może stanowić realną obawę powstania w opinii publicznej wątpliwości co do zapewnienia w Sądzie właściwym w pełni obiektywnych warunków do rozstrzygnięcia sprawy. Rozpoznanie zatem przezeń niniejszej sprawy mogłoby narażać prestiż wymiaru sprawiedliwości, co uzasadniało jej przekazanie, na podstawie art. 37 k.p.k., innemu Sądowi równorzędnemu – Sądowi Rejonowemu w R., jako najbliżej położonemu, ale pozostającemu już w obszarze właściwości innej apelacji.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w dyspozytywnej części postanowienia.
as