IV KO 112/22
postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2022-10-28
Dane orzeczenia
Pełna treść orzeczenia
Sygn. akt IV KO 112/22
POSTANOWIENIE
Dnia 28 października 2022 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Dariusz Kala
w sprawie z zażalenia T. K.
na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej Olsztyn - Północ,
z dnia 2 lutego 2022 r., sygn. akt […]
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 28 października 2022 r.
wniosku Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 5 października 2022 r., sygn. akt
II Kp 1182/22, o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu
na podstawie art. 37 k.p.k.
postanowił:
przekazać powyższą sprawę do rozpoznania Sądowi
Rejonowemu w Elblągu.
UZASADNIENIE
W dniu 2 lutego 2022 r. prokurator Prokuratury Rejonowej Olsztyn – Północ w Olsztynie zatwierdził wydane przez Policję postanowienie o umorzeniu dochodzenia w sprawie sygn. akt […] w sprawie o czyn z art. 288 § 1 k.k. wobec braku znamion czynu zabronionego, tj. na podstawie art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k.
Od powyższego postanowienia zażalenie wywiódł pokrzywdzony T. K..
Postanowieniem z dnia 5 października 2022 r., II Kp 1182/22, Sąd Rejonowy w Olsztynie, właściwy do rozpoznania ww. zażalenia, zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie tej sprawy do rozstrzygnięcia innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że autor zażalenia – pokrzywdzony T. K. – jest wiceprezesem Sądu Rejowego w Olsztynie. Powyższa okoliczność sprawia, że rozpoznanie ww. zażalenia przez Sąd Rejonowy w Olsztynie mogłoby wywołać poważne wątpliwości co do bezstronności sędziów tegoż sądu przy rozpoznawaniu niniejszej sprawy.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wniosek Sądu Rejonowego w Olsztynie zasługiwał na uwzględnienie.
Nie ulega wątpliwości, że konfiguracja osobisto - zawodowych powiązań osoby, która występowała we wskazanym wyżej postępowaniu przygotowawczym w charakterze pokrzywdzonego i jest autorem zażalenia na postanowienie o umorzeniu tegoż postępowania, z sądem miejscowo właściwym, wymaga, by - ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości – przedmiotowy środek zaskarżenia rozpoznał inny równorzędny sąd i to położony poza obszarem właściwości Sądu Apelacyjnego w Białymstoku. Tylko takie posunięcie jest w stanie zagwarantować przeprowadzenie postępowania w sposób wolny od podejrzeń co do braku bezstronności sędziów orzekających w sprawie, które to podejrzenia mogłaby wywołać już sama tylko świadomość istnienia wskazanych wyżej powiązań. Jest ono również niezbędne do wywołania u zewnętrznych obserwatorów procesu przekonania, że wymiar sprawiedliwości realizuje swoje konstytucyjne funkcje w sposób prawidłowy i w pełni niezawisły (por. postanowienie SN z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt V KO 66/10). Pamiętać bowiem należy, że pod pojęciem „dobro wymiaru sprawiedliwości”, użytym na gruncie przepisu art. 37 k.p.k., trzeba także rozumieć potrzebę ukształtowania w opinii społecznej przekonania o obiektywnym działaniu sądów i ich bezstronności w rozpoznaniu każdej, choćby incydentalnej, sprawy.
Uwzględniając powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej postanowienia.
[as]
Zapytaj AI o to orzeczenie
Pytanie 1/2 (bez konta)