IV KO 100/21

Sygn. akt IV KO 100/21

POSTANOWIENIE

Dnia 26 sierpnia 2021 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jacek Błaszczyk

w sprawie T. M.
‎w Izbie Karnej na posiedzeniu
‎w dniu 26 sierpnia 2021 r.,
‎w przedmiocie wniosku Sądu Rejonowego w S.
‎zawartego w postanowieniu z dnia 23 lipca 2021 r., sygn. akt II Kp [...]

o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu

na podstawie art. 37 k.p.k.

p o s t a n o w i ł

przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w S..

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 23 lipca 2021 r. Sąd Rejonowy w S. sygn. akt II Kp [...], na podstawie art. 37 k.p.k., wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem przekazania sprawy z zażalenia T. M. na postanowienie asesora Prokuratury Rejonowej w S. z dnia 21 października 2019 r., sygn. akt PR 1 Ds. [...], o odmowie wszczęcia śledztwa, dotyczącej popełnienia przestępstwa z art. 231 § 1 k.k., polegającego na niedopełnieniu obowiązków przez sędziów II Wydziału Rodzinnego i Nieletnich Sądu Rejonowego w S. – M. W. i A. K. w toku postepowania o sygn. akt III RC [...] do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu.

Wnioskujący Sąd podkreślił, że tego rodzaju sytuacja, tj. fakt, że sprawa dotyczy sędziów orzekających w Sądzie występującym z wnioskiem, może stwarzać u postronnego obserwatora, przekonanie o braku warunków do rozpoznania sprawy w Sądzie Rejonowym w S. w sposób obiektywny.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wniosek Sądu Rejonowego w S. jako zasadny zasługuje na uwzględnienie. Korzystanie z właściwości z delegacji przewidzianej ustawowo w przepisie art. 37 k.p.k. może nastąpić wyjątkowo, jako odstępstwo od konstytucyjnej zasady rozpoznania sprawy przez sąd właściwy (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP) – i jedynie w sytuacji, gdy zostanie wykazane, że dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga takiego postąpienia.

W niniejszej sprawie, istotnie, zaskarżone przez zawiadamiającego T. M. postanowienie asesora Prokuratury Rejonowej w S. z dnia 21 października 2019 r., sygn. akt PR 1 Ds. [...], o odmowie wszczęcia śledztwa dotyczy wskazanych sędziów Sądu Rejonowego w S., przy czym jednym z nich jest sędzia M. W., który pełni jednocześnie funkcję Prezesa tego Sądu. Dla uniknięcia w takim wypadku zarzutów, które mogłyby rzutować na brak obiektywizmu i bezstronności przy rozpoznaniu sprawy, celowe jest, by była ona rozpoznana przez inny Sąd Rejonowy. Stanowisko takie jest zgodne z dotychczasową praktyką Sądu Najwyższego (vide: m. in. postanowienie z dnia 7 czerwca 2018 r., V KO 41/18, LEX nr 2506137). Mając na względzie zrozumiałą i przekonującą argumentację przedstawioną w uzasadnieniu wystąpienia sądu właściwego miejscowo i rzeczowo do rozpoznania wniesionego środka odwoławczego, uznać należało, że dobro wymiaru sprawiedliwości przemawia za przekazaniem rozpoznania sprawy do innego sądu równorzędnego. Nic nie stoi obecnie na przeszkodzie, aby sądem tym był Sąd Rejonowy w S..

Wskazany Sąd z delegacji ma siedzibę w stosunkowo bliskiej odległości od Sądu Rejonowego w S., tym samym i względy ekonomiki przemawiają za wydaniem takiej właśnie decyzji procesowej.

Z tych też powodów orzeczono jak w sentencji.