IV KO 10/17

Sygn. akt IV KO 10/17

POSTANOWIENIE

Dnia 23 lutego 2017 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Barbara Skoczkowska

w sprawie E. M.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

w dniu 23 lutego 2017 r.

wniosku Sądu Rejonowego w W.

o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu

na podstawie art. 37 k.p.k.

postanowił:

uwzględnić wniosek i przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w R..

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 13 stycznia 2017 r., Sąd Rejonowy w W. zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie, na podstawie art. 37 k.p.k., sprawy o sygn. akt II K 934/12 do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w R.. Jak podniesiono we wniosku obecny stan zdrowia oskarżonego nie pozwala na jego udział w rozprawie w Sądzie miejscowo właściwym, natomiast pozwala na udział w rozprawie przed Sądem Rejonowym w R., czyli w miejscu jego zamieszkania, a co wynika z opinii biegłego sądowego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wniosek Sądu Rejonowego w W. o przekazanie sprawy E. M. innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości zasługuje na uwzględnienie.

W orzecznictwie i piśmiennictwie utrwalone jest stanowisko zgodnie, z którym, dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga przekazania sprawy sądowi innemu niż właściwy nie tylko wówczas, gdy zagrożony jest obiektywizm oraz swoboda orzekania, lecz również wtedy, gdy nie jest możliwe rozpoznanie sprawy przez właściwy sąd, z uwagi na zły stan zdrowia oskarżonego, który uniemożliwia mu stawiennictwo w sądzie znacząco odległym od miejsca jego zamieszkania. Jednocześnie podkreśla się, że ów zły stan zdrowia, nie może stać na przeszkodzie stawiennictwu oskarżonego w sądzie położonym w pobliżu jego miejsca zamieszkania. Wniosek ostatniej opinii z dnia 12 sierpnia 2016 r. o stanie zdrowia oskarżonego (k. 100, t. XIX) nie pozostawia wątpliwości, co do tego, iż jedyną realną możliwość przeprowadzenia postępowania - z uwzględnieniem wytycznych, co do sposobu udziału tego oskarżonego w rozprawie - stwarza przekazanie sprawy E. M. do Sądu Rejonowego w R., właściwego i najbliższego dla jego miejsca zamieszkania. Zwłoka w rozpoznaniu sprawy zawisłej przed Sądem Rejonowym w W., a to wobec potwierdzonego stosownymi opiniami biegłych lekarzy złego stanu zdrowia oskarżonego, nie rokującego w najbliższym czasie znaczącej poprawy, jawi się jako oczywista. W świetle powyższego należy stwierdzić, że pozostawienie sprawy we właściwości miejscowej sądu znacznie oddalonego od miejsca zamieszkania oskarżonego, skutkować będzie uniemożliwieniem przeprowadzenia procesu, niwecząc tym samym realizację zasady szybkości i sprawności postępowania, czemu z dużym prawdopodobieństwem może zapobiec przekazanie sprawy sądowi położonemu w pobliżu miejsca zamieszkania oskarżonego.

Mając na uwadze powyższe Sąd najwyższy orzekł, jak w sentencji postanowienia.

l.n