IV KK 9/16

Sygn. akt IV KK 9/16

POSTANOWIENIE

Dnia 9 lutego 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Dariusz Świecki

w sprawie D. K.
‎skazanego z art. 189 § 3 k.k. w zw. z art. 158 § 1 k.k. i art. 280 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.
‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
‎w dniu 9 lutego 2016 r.,
‎z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego

od wyroku Sądu Apelacyjnego w [...]

z dnia 28 maja 2015 r., sygn. akt II AKa [...],

utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w K.

z dnia 12 stycznia 2015 r., sygn. akt XXI K […],

kwestii pozostawienia kasacji bez rozpoznania wobec jej cofnięcia

na podstawie art. 531 § 3 w zw. z art. 531 § 1 zdanie 2 k.p.k. oraz art. 431 i 432 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k.

postanowił:

1. pozostawić kasację obrońcy bez rozpoznania,

2. zwolnić skazanego od kosztów sądowych postępowania

kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Pismem z dnia 18 września 2015 r. (data wpływu) obrońca D. K., za zgodą skazanego, wyrażoną w jego piśmie z dnia 19 października 2015 r. (data wpływu), cofnął kasację od wyroku Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia 28 maja 2015 r., sygn. akt II AKa [...]. Pomimo tego, zarządzeniem z dnia 26 października 2015 r., kasację tę przyjęto.

Zauważyć tu jednak należy, że niezrozumiałe jest postąpienie sprowadzające się do wydania decyzji o przyjęciu kasacji, skoro oświadczenia o jej cofnięciu i zgodzie na to samego skazanego, wpłynęły do Sądu jeszcze przed formalnym podjęciem decyzji o tym przyjęciu, które w powyższej sytuacji było zbędne. Złożenie zaś oświadczenia o cofnięciu kasacji po wniesieniu skargi, a przed wydaniem przez prezesa sądu odwoławczego (przewodniczącego wydziału), zarządzenia o przyjęciu bądź odmowie przyjęcia kasacji, jest cofnięciem skargi w sensie faktycznym. Nie jest wówczas nawet potrzebne badanie sprawy pod kątem przesłanek wymienionych w art. 432 in fine w zw. z art. 518 k.p.k. (zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 grudnia 2005 r., V KZ 52/05, LEX nr 177999). Niewątpliwie bowiem cofnięcie kasacji na tym etapie postępowania pociąga za sobą zakończenie postępowania okołokasacyjnego. Skoro jednak w sprawie niniejszej doszło do przyjęcia kasacji i przekazania jej Sądowi Najwyższemu, należało ją w tej sytuacji pozostawić bez rozpoznania. Nie można bowiem, wbrew zasadzie skargowości i wprost wyrażonym intencjom strony, doprowadzać do rozpoznawania kasacji, która skutecznie została przez tę stronę cofnięta, co pominięto przy rozstrzyganiu w przedmiocie przyjęcia kasacji.

Z uwagi na fakt pozbawienia skazanego wolności, jak i nieprawidłowe przyjęcie kasacji, Sąd Najwyższy zwolnił go od ponoszenia wydatków postępowania kasacyjnego.

Z tych wszystkich względów orzeczono, jak na wstępie.

[l.n]