IV KK 77/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Andrzej Stępka
Dnia 3 marca 2026 r.
po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2026 r. na posiedzeniu bez udziału stron
w sprawie P. S.
wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania
wyroku Sądu Okręgowego w Sosnowcu
z dnia 7 października 2025 r., sygn. akt V Ka 594/25,
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Dąbrowie Górniczej
z dnia 5 maja 2025 r., sygn. akt II K 822/22,
na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario
p o s t a n o w i ł
wniosku nie uwzględnić.
UZASADNIENIE
Kasację od wyroku Sądu odwoławczego wniósł obrońca skazanego, który
zarzucił rażące naruszenie szeregu przepisów prawa procesowego, w tym podniósł
uchybienie z art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. w zw. z art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. wobec
przedawnienia karalności przestępstwa z art. 217 § 1 k.k. W konkluzji skargi
zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania orzeczenia argumentując, że za jego
uwzględnieniem przemawia fakt, iż wykonanie wyroku w chwili obecnej
spowodowałoby dla skazanego dolegliwe i nieodwracalne skutki – „przez co
zostałby on niezasadnie pokrzywdzony”. Skarżący podkreślił wagę i charakter
IV KK 77/26
2
postawionych zarzutów, które w jego przekonaniu wskazują na wysokie
prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji.
Sąd Najwyższy stwierdza, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Wstrzymanie wykonania orzeczenia w związku z wniesieniem kasacji wchodzi
w grę wyjątkowo, w razie zaistnienia szczególnych okolicznościach, a to z tego
względu, że kontrola kasacyjna dotyczy prawomocnego wyroku sądu
odwoławczego, a więc wyroku objętego domniemaniem trafności zawartych w nim
rozstrzygnięć, które podlegają bezzwłocznemu wykonaniu. Zgodnie z regułą
wyrażoną w art. 9 § 1 k.k.w. postępowanie wykonawcze wszczyna się
bezzwłocznie, gdy orzeczenie stało się wykonalne, a wyrok - w myśl art. 9 § 2 k.k.w.
- staje się wykonalny z chwilą jego uprawomocnienia. Jak wielokrotnie podkreślano
w orzecznictwie Sądu Najwyższego, instytucja wstrzymania wykonania wyroku
określona w art. 532 § 1 k.p.k. ma charakter wyjątkowy, a potrzeby jej
zastosowania nie może uzasadniać sama czynność wniesienia kasacji. Potrzeba ta
aktualizuje się dopiero wówczas, gdy niezależnie od przyszłego rozstrzygnięcia co
do zasadności skargi kasacyjnej już wcześniej można stwierdzić zaistnienie
istotnych powodów do uznania słuszności tej kasacji, bądź też wówczas, gdy strona
wykaże odrębnie istnienie szczególnych okoliczności powodujących, że
wykonywanie lub wykonanie orzeczenia pociągałoby za sobą wyjątkowo dolegliwe i
w zasadzie nieodwracalne skutki (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 25
maja 2023 r., IV KK 105/23, LEX nr 3567070; z dnia 8 lutego 2022 r., II KO 111/21,
LEX nr 3305890).
W odniesieniu do zarzutu kasacji podnoszącego wystąpienie bezwzględnej
podstawy odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.,
trzeba wskazać, że dla uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania
prawomocnego wyroku prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji (konkretnego
zarzutu) musiałoby być niemal zbliżone do pewności. Wprawdzie ranga tego
uchybienia jest poważna, lecz jego zaistnienie nie jest jednoznaczne i na tyle
oczywiste, by badanie sprawy przez pryzmat przesłanek określonych w art. 532 § 1
k.p.k. przesądzało o konieczności przełamania reguły bezzwłocznego wykonania
prawomocnego wyroku. Kwestia ewentualnego wystąpienia omawianego
IV KK 77/26
3
uchybienia wymaga gruntownej analizy akt sprawy w kontekście podniesionego
zarzutu.
Co do pozostałych zarzutów skargi, dotyczących innego rażącego naruszenia
prawa, to brak możliwości uznania na tym etapie, jeszcze przed merytorycznym
rozpoznaniem sprawy, że wskazują one na tak poważne błędy w kontroli
apelacyjnej, iż powinny prowadzić do uchylenia wyroku Sądu odwoławczego.
Przedmiotem rozważań związanych z oceną przez Sąd Najwyższy zasadności
złożonego w trybie art. 532 § 1 k.p.k. wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia
nie może być przecież całościowa ocena trafności i zasadności podniesionych w
kasacji zarzutów, gdyż ta może zostać rozstrzygnięta dopiero w trakcie
merytorycznego rozpoznawania nadzwyczajnego środka zaskarżenia.
Rozstrzygnięcie wniosku złożonego w oparciu o przepis art. 532 § 1 k.p.k. nie
stanowi swego rodzaju prejudykatu w postępowaniu kasacyjnym, dlatego też w
żaden sposób nie rzutuje ono na kierunek przyszłego rozstrzygnięcia odnośnie do
kasacji. Nie oznacza zatem, że procesowo niedopuszczalne jest w przyszłości
uznanie zarzutów podniesionych w kasacji za oczywiście zasadne.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.
[JJ.]
[r.g.]
