IV KK 713/21

Sygn. akt IV KK 713/21

POSTANOWIENIE

Dnia 18 stycznia 2022 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Marek Motuk

w sprawie P. S.

skazanego z art. 280 § 1 k.k. i in.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 18 stycznia 2022 r.

na posiedzeniu bez udziału stron

wniosku obrońcy skazanego

o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w P.

z dnia 22 czerwca 2021 r., sygn. akt II Ka […],

częściowo zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w J.

z dnia 2 marca 2018 r., sygn. akt II K […]

na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario

p o s t a n o w i ł

nie uwzględnić wniosku.

UZASADNIENIE

Obrońca P. S. w kasacji od wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 22 czerwca 2021 r., sygn. akt II Ka […], częściowo zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w J. z dnia 2 marca 2018 r., sygn. akt II K […] – wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia do czasu rozstrzygnięcia kasacji.

W części motywacyjnej wniosku obrońca wskazał na rangę zarzutów kasacyjnych oraz wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji, podnosząc jednocześnie, że rozpoczęcie wykonywania kary pozbawienia wolności orzeczonej względem skazanego, pociągnie dla niego oraz jego bliskich nieodwracalne skutki. Przedstawił sytuację finansową rodziny skazanego, zwrócił uwagę na potrzebę jego pomocy w opiece nad małoletnimi synami oraz konieczność ich emocjonalnego i psychicznego przygotowania na rozłąkę spowodowaną rozpoczęciem odbywania kary pozbawienia wolności. Nadto wskazał, że skazany musi zapewnić swojej panterce oraz dzieciom odpowiednie warunki mieszkaniowe, co zamierza osiągnąć poprzez ukończenie sprawy związanej z dziedziczeniem działki rolnej, jej sprzedażą, a także przez podjęcie remontu domu mieszkalnego, którego wykonaniem ma zająć się samodzielnie skazany, albowiem posiada on kompetencje budowlano-remontowe. W ocenie obrońcy, osadzenie P. S. w zakładzie karnym zdestabilizuje sytuację finansową jego najbliższej rodziny. Na poparcie twierdzeń zawartych w uzasadnieniu wniosku, obrońca dołączył kserokopie dokumentów i fotografii.

Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Artykuł 532 § 1 k.p.k., stanowiący podstawę prawną wstrzymania wykonania orzeczenia, nie formułuje przesłanek warunkujących zastosowanie tej instytucji. Ugruntowane orzecznictwo Sądu Najwyższego wskazuje, że podstawy wstrzymania wykonania orzeczenia należy wiązać ze szczególnymi i jednoznacznymi w swej wymowie okolicznościami, które prowadzą do wniosku, że wykonanie kary przed rozpoznaniem kasacji spowodowałoby dla skazanego zbyt poważne, tj. wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne, następstwa (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 listopada 2003 r., sygn. akt IV KK 347/03). Nie ulega też wątpliwości, że do tych szczególnych okoliczności należy zaliczyć rangę zarzutów podniesionych w kasacji oraz ich widoczną zasadność, a w związku z tym wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji (por. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 sierpnia 2014 r., sygn. akt V KK 145/14).

Odnosząc się do powyższych uwag, stwierdzić należy, że wstępna kontrola wniesionej w niniejszej sprawie kasacji na korzyść P. S., nie daje podstaw do jednoznacznego uznania przedstawionych w niej zarzutów za oczywiście zasadne, a tym samym przyjęcia wysokiego prawdopodobieństwa uwzględnienia kasacji. W tym zatem aspekcie wniosek o wstrzymanie wykonania orzeczenia nie zawiera podstaw do jego uwzględnienia, niemniej docelowa, pogłębiona kontrola podniesionych w kasacji zarzutów zostanie podjęta przez Sąd Najwyższy w momencie jej rozpoznawania.

Same zaś dolegliwości, które stanowią naturalną konsekwencję izolacji penitencjarnej, nie mogą determinować zastosowania instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k. Szczególne względy rodzinne, szeroko przedstawione przez wnioskodawcę, mogą natomiast uzasadniać ewentualne zastosowanie odpowiednich instytucji, które ustanowione zostały w Kodeksie karnym wykonawczym.

W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.