IV KK 684/19

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2020-06-03

Dane orzeczenia

SygnaturaIV KK 684/19
Data orzeczenia2020-06-03
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział IV
SędziowieSSN Kazimierz Klugiewicz, SSN Jacek Błaszczyk, SSN Jerzy Grubba, SSN Kazimierz Klugiewicz (przewodniczący), SSN Jerzy Grubba (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt IV KK 684/19

POSTANOWIENIE

Dnia 3 czerwca 2020 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Kazimierz Klugiewicz (przewodniczący)
SSN Jacek Błaszczyk
SSN Jerzy Grubba (sprawozdawca)

na posiedzeniu

po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2020 r.

sprawy J. J.

skazanej z art. 59 ust.1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii

z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanej

od wyroku Sądu Okręgowego w N. z dnia 14 czerwca 2019 r., sygn. akt II Ka (…) utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w N. z dnia 8 stycznia 2019r. w sprawie II K (…)

na podstawie art. 531§1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. i art. 429 § 1 k.p.k.

p o s t a n o w i ł:

1. kasację pozostawić bez rozpoznania,

2. zwolnić skazaną od ponoszenia kosztów sądowych postępowania kasacyjnego obciążając nimi Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

J. J. została oskarżona o to, że:

- w okresie od nieustalonego dnia marca 2013r. do nieustalonego dnia lipca 2013 r. w N. wbrew przepisom ustawy w celu osiągnięcia korzyści majątkowej dwukrotnie udzieliła T. S. środka odurzającego w postaci ziela konopi innych niż włókniste – marihuany – w ilości 15 gramów łącznie za kwotę 375 złotych

tj. o czyn z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. z 2018 r. poz. 1030 j.t.).

Sąd Rejonowy w N. wyrokiem z dnia 8 stycznia 2019r. w sprawie II K (…) uznał oskarżoną za winną zarzucanego jej czynu i skazał na karę roku pozbawienia wolności, której wykonanie zawieszono na okres próby wynoszący rok, w tym czasie oskarżona została oddana pod dozór kuratora, wymierzono jej też grzywnę w kwocie 300 zł.

Orzeczenie to zaskarżone zostało apelacją obrońcy J. J..

Sąd Okręgowy w N. wyrokiem z dnia 14 czerwca 2019 r. w sprawie II Ka (…) utrzymał w mocy zaskarżony wyrok.

Kasację od tego wyroku na korzyść skazanej wniósł jej obrońca, zarzucając Sądowi Odwoławczemu rażące naruszenie przepisów prawa procesowego, mające istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 117§1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 6 k.p.k. w zw. z art. 439§3 k.p.k., polegające na błędnym przyjęciu, iż obrońca oskarżonej został skutecznie zawiadomiony o terminie rozprawy, w sytuacji braku podstaw do uznania, że obrońca jest prawidłowo zawiadomiony, w następstwie czego doszło także do naruszenia art. 450 § 3 k.p.k., co w konsekwencji stanowiło naruszenie prawa obrońcy do wzięcia udziału w rozprawie oraz ograniczało realizację prawa do obrony.

Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Prokurator Okręgowy w N. w odpowiedzi na kasację wniósł o uwzględnienie jej jako oczywiście zasadnej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kasacja jest niedopuszczalna, jako wniesiona wbrew uregulowaniom ustawowym.

Rzeczywiście w niniejszej sprawie zaistniała sytuacja opisana w kasacji. W aktach sprawy brak zwrotnego poświadczenia odbioru zawiadomienia obrońcy skazanej o terminie rozprawy odwoławczej. Pomimo tego w protokole rozprawy z dnia 14 czerwca 2019r. odnotowano, że nie stawił się obrońca J. J. – adw. G. R. – „prawidłowo zawiadomiony” (k.403). Niewątpliwie zatem doszło do ograniczenia prawa do obrony oskarżonej, zwłaszcza że i ona była nieobecna na rozprawie odwoławczej (prawidłowo zawiadomiona).

W opisanej sytuacji, nie doszło jednak do wygenerowania w sprawie bezwzględnej przesłanki odwoławczej z art. 439 k.p.k., co sugeruje skarżący, ponieważ udział obrońcy w rozprawie odwoławczej nie miał charakteru obowiązkowego. Naruszony natomiast został w sposób rażący art. 117§2 k.p.k. i art. 450§3 k.p.k., co zgodnie stwierdzili obrońca skazanej i prokurator. Taka jednak sytuacja nie pozwala na rozpoznanie i uwzględnienie wniesionej kasacji, gdyż na przeszkodzie stoi temu art. 523§2 i §4 pkt 1 k.p.k. W sytuacji, a taka miała miejsce w niniejszej sprawie, gdy nie doszło do skazania na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania kasacja może być wniesiona tylko z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. Tymczasem, na co wskazano powyżej, opisane uchybienie, choć miało charakter rażący, nie stanowi żadnej z przesłanek wskazanych w art. 439 k.p.k., w szczególności, obrona świadczona w niniejszej sprawie nie miała charakteru obligatoryjnego.

W realiach niniejszej sprawy stwierdzić zatem należy, że opisane uchybienie mogło mieć istotny wpływ na treść zapadłego wyroku – tak jak wymaga tego art. 523§1 k.p.k. – pozbawiło bowiem obronę możliwości bezpośredniego popierania apelacji, a także poprzez pozbawienie prawa do udziału w rozprawie, do ewentualnego składania wniosków i oświadczeń, które mogły mieć znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Niemniej ani strona, ani jej pełnomocnik nie byli uprawnieni do podniesienia takiego zarzutu w postępowaniu kasacyjnym.

W niniejszej sprawie wskazane uchybienie mógł podnieść jedynie podmiot szczególny wymieniony w art. 521§1 k.p.k. Stąd, podnosząc opisane uchybienie, strony mogą jedynie wystąpić z wnioskiem do Prokuratora Generalnego lub Rzecznika Praw Obywatelskich o wywiedzenie w ich imieniu kasacji podnoszącej zarzut obrazy art. 117§2 k.p.k. i art. 450§3 k.p.k.

W konsekwencji powyższego, kasację należało pozostawić bez rozpoznania.

Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)