IV KK 644/21

Sygn. akt IV KK 644/21

POSTANOWIENIE

Dnia 28 stycznia 2022 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek

w sprawie W. P.,
‎skazanego za czyn z art. 190 § 1 k.k. i in.
‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 28 stycznia 2022 r.,
‎wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Rejonowego w W. z dnia 24 listopada 2020 r., sygn. akt. II K […], zmienionego wyrokiem Sądu Okręgowego w K. z dnia 20 maja 2021 r., sygn. akt IV Ka […],

na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario

p o s t a n o w i ł

nie uwzględnić wniosku o wstrzymanie wykonania

zaskarżonego kasacją wyroku.

UZASADNIENIE

Wyrokiem Sądu Rejonowego w W. z dnia 24 listopada 2020 r., sygn. akt. II K […], W. P. został uznany za winnego czynu z art. 178a § 4 k.k. i art. 180a k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., za który wymierzono mu karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności (pkt I) oraz czynu z art. 190 § 1 k.k., za który wymierzono mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności (pkt IV). Kary jednostkowe zostały połączone i jako karę łączną wymierzono W. P. karę roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności (pkt V). Wyrok zawierał ponadto rozstrzygnięcia w przedmiocie obligatoryjnych środków karnych w postaci dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych (pkt II) i świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej w kwocie 10000 złotych (pkt III), a także w przedmiocie kosztów sądowych (pkt VI).

Po rozpoznaniu apelacji obrońcy W. P., Sąd Okręgowy w K. wyrokiem z dnia 20 maja 2021 r., sygn. akt IV Ka […] zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że uzupełnił podstawę prawną wymierzenia kary łącznej o art. 4 § 1 k.k. i obniżył orzeczoną karę łączną pozbawienia wolności do roku i 7 miesięcy (pkt I), a w pozostałej części utrzymał zaskarżony wyrok w mocy (pkt II).

Wyrok Sądu odwoławczego został zaskarżony kasacją obrońcy skazanego, w której sformułowano także wniosek o wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia. Uzasadniając wniosek obrońca podniosła, iż ranga i charakter zarzutów kasacyjnych stwarzają wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji, a w konsekwencji uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy Sądowi odwoławczemu do ponownego rozpoznania. W oparciu o to założenie obrońca wskazała, że „wprowadzenie do wykonania kary pozbawienia wolności na mocy zaskarżonego kasacją wyroku należy uznać za nadmierną i niepotrzebną dolegliwość dla skazanego, jako że nie można wykluczyć, że przy ponownym rozpoznaniu sprawy sąd wymierzy skazanemu karę o charakterze wolnościowym”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

W treści przepisu art. 532 § 1 k.p.k. nie wskazano przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego kasacją wyroku. Jednak w orzecznictwie słusznie przyjmuje się, że Sąd Najwyższy może skorzystać z tej instytucji wyłącznie w wyjątkowych przypadkach. Zasadnie podkreśla się, że można wstrzymać wykonanie zaskarżonego kasacją wyroku, jeżeli wyraźnie rysuje się perspektywa uniewinnienia skazanego, względnie umorzenia wobec niego postępowania na skutek uwzględnienia kasacji (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 lutego 2018 r., II KK 23/18).

Za podjęciem decyzji o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego kasacją wyroku muszą przemawiać: bardzo wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji, nietrafność merytoryczna wyroku oraz ustalenie, że wykonanie kary przed rozpoznaniem kasacji spowodowałoby dla skazanego wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki (por. m.in.: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 września 1998 r., II KKN 178/98; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 września 1998 r., II KKN 262/98; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 czerwca 2018 r., II KK 184/18). Regułą jest bowiem wykonalność prawomocnego wyroku (art. 9 § 2 k.k.w.), zaś wstrzymanie jego wykonania – wyjątkiem.

Mając na względzie powyższe ogólne reguły rządzące wstrzymaniem wykonania wyroku, po zapoznaniu się z kasacją obrońcy skazanego W. P., jak również aktami sprawy, Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, że nie zachodzą wystarczające podstawy do zastosowania nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k. Dodać należy, że decyzja w tym względzie nie przesądza ostatecznego rozstrzygnięcia kwestii zasadności kasacji obrońcy skazanego od prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K..

W tym stanie rzeczy należało orzec jak w części dyspozytywnej niniejszego postanowienia.