IV KK 591/21

Sygn. akt IV KK 591/21

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 7 grudnia 2021 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Małgorzata Gierszon (przewodniczący, sprawozdawca)
‎SSN Kazimierz Klugiewicz
‎SSN Marek Pietruszyński

Protokolant Małgorzata Gierczak

w sprawie M. K.
‎ukaranego za czyn z art. 145 k.w.,
‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
‎w dniu 7 grudnia 2021 r. kasacji Prokuratora Generalnego
‎od wyroku zaocznego Sądu Rejonowego w W.
‎z dnia 19 lipca 2021 r., sygn. akt II W […],

1. uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze i przekazuje sprawę w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w W. do ponownego rozpoznania;

2. wydatkami postępowania kasacyjnego obciąża Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w W. wyrokiem zaocznym z dnia 19 lipca 2021 r., sygn. akt II W (…) uznał M. K. za winnego tego, że „w okresie od 23 listopada 2020 r do 27 listopada 2020 r w m. W. na skrzyżowaniu ulicy K. i S. zaśmiecił przydrożny rów”, to jest popełnienia wykroczenia z art. 145 k.w. i za to na podstawie art. 145 k.w. w zw. z art. 24 § 1 i 3 k.w. wymierzył mu karę grzywny w wysokości 2.000 zł.

Wyrok ten uprawomocnił się w dniu 31 lipca 2021 r.

Prokurator Generalny zaskarżył go kasacją, w części dotyczącej orzeczenia o karze – na korzyść ukaranego - wniesioną na podstawie art. 110 § 1 k.p.s.w. i zarzucił:

rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa materialnego, a mianowicie art. 145 k.w., polegające na orzeczeniu wobec ukaranego M. K. za popełnienie wykroczenia stypizowanego w tym przepisie, kary grzywny w wysokości 2.000 złotych, to jest kary powyżej górnej granicy ustawowego zagrożenia, określonej na kwotę 500 złotych i wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części oraz przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w W. do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja jest oczywiście zasadna, co pozwoliło rozpoznać ją w trybie art. 535 § 5 k.p.k.

Przypisane ukaranemu M. K. zaskarżonym zaocznym wyrokiem wykroczenie z art. 145 k.w. jest zagrożone karą grzywny do 500 złotych albo karą nagany. Tymczasem tymże wyrokiem zaocznym M. K. został – na podstawie tego przepisu – skazany na karę 2.000 złotych grzywny. Stanowi to niewątpliwie rażące naruszenie art. 145 k.w. i miało istotny wpływ na treść tego wyroku. Doszło bowiem do wymierzenia wobec ukaranego kary grzywny w wymiarze w ustawie nie przewidzianym dla tego rodzaju wykroczenia. Stąd konieczne stało się uwzględnienie kasacji podnoszącej to uchybienie i – w konsekwencji – uchylenie zaskarżonego nią wyroku zaocznego Sądu Rejonowego w W. w części dotyczącej orzeczenia o karze i w tym zakresie przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania.

Dokonując tych czynności Sąd ten będzie miał na uwadze powyższe wnioski i spostrzeżenia.

Orzeczenie o kosztach uzasadnia treść art. 638 k.p.k.

Z tych to względów orzeczono jak wyżej.