IV KK 578/20

Sygn. akt IV KK 578/20

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 17 marca 2021 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Rafał Malarski (przewodniczący, sprawozdawca)
‎SSN Kazimierz Klugiewicz
‎SSN Piotr Mirek

Protokolant Anna Kowal

w sprawie A. Z.
‎skazanej z art. 177 § 1 k.k.
‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron
‎w dniu 17 marca 2021 r.,
‎kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść skazanej
‎od wyrok nakazowego Sądu Rejonowego w O.
‎z dnia 1 października 2020 r., sygn. akt II K (…),

uchyla zaskarżony wyrok nakazowy i przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w O. do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w O., wyrokiem nakazowym z 1 października 2020 r., skazał A.Z. za popełnienie w dniu 2 maja 2020 r. występku określonego w art. 177 § 1 k.k. przy zast. art. 37a k.k. (w brzmieniu obowiązującym do 23 czerwca 2020 r.) w zw. z art. 4 § 1 k.k. i art. 33 § 1 i 3 k.k. na karę grzywny w ilości 200 stawek dziennych, każda w wysokości 20 zł, a na podstawie art. 46 § 2 k.k. orzekł od oskarżonej na rzecz pokrzywdzonego nawiązkę w wysokości 2000 zł. Wyrok ten, wobec nie wniesienia sprzeciwu, uprawomocnił się 16 października 2020 r.

Kasację od wskazanego wyroku nakazowego na niekorzyść A. Z. wniósł w dniu 30 grudnia 2020 r. Prokurator Generalny. Zarzucając rażące i mogące mieć istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie art. 501 pkt 3 k.p.k. polegające na wydaniu wyroku nakazowego, mimo że zachodziły okoliczności z art. 79 § 1 pkt 4 k.p.k., wniósł o wydanie wyroku kasatoryjnego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja z racji oczywistej zasadności, choć deklarowany jej kierunek mógł wzbudzić kontrowersje, zasługiwała w całości na uwzględnienie na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 5 k.p.k.).

Wśród negatywnych przesłanek wydania wyroku nakazowego wymienia się sytuację, gdy zachodzi uzasadniona wątpliwość, czy stan zdrowia psychicznego oskarżonego pozwala na jego udział w postępowaniu lub prowadzenie obrony w sposób samodzielny oraz rozsądny (art. 501 pkt 3 k.p.k. w zw. z art. 79 § 1 pkt 4 k.p.k.).

Jednorazowe badanie oskarżonej przez biegłych lekarzy psychiatrów jeszcze na etapie postępowania przygotowawczego wykazało, że z uwagi na zaburzenia afektywne dwubiegunowe, które klinicznie manifestują się występowaniem epizodów chorobowych z zaburzonym nastrojem i aktywnością, nie jest ona zdolna do samodzielnej i rozsądnej obrony.

Zatem wydanie wobec oskarżonej na posiedzeniu bez udziału obligatoryjnego obrońcy wyroku nakazowego stanowiło rażące i mogące wywrzeć istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia naruszenie prawa wskazanego w kasacji (art. 523 § 1 k.p.k.). Stąd konieczne stało się uchylenie zaskarżonego wyroku nakazowego i przekazanie sprawy właściwemu Sądowi do ponownego rozpoznania (art. 537 § 2 k.pk.).