IV KK 555/18

Sygn. akt IV KK 555/18

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 24 października 2019 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jarosław Matras (przewodniczący, sprawozdawca)
‎SSN Przemysław Kalinowski
‎SSN Rafał Malarski

Protokolant Danuta Bratkrajc

przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Józefa Gemry
‎w sprawie M. M.
‎obwinionego z art. 87 § 1 kw w zw. z art. 9 § 1 kw
‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie
‎w dniu 24 października 2019 r.,
‎kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść obwinionego
‎od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w R.
‎z dnia 6 lipca 2018 r., sygn. akt III W (…),

uchyla wyrok w zaskarżonej części i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w R..

UZASADNIENIE

M.M. został obwiniony o to, że: „w dniu 18 maja 2018 r. około godziny 21:40 w J. na ul. N. prowadził pojazd mechaniczny marki R. o nr rej. (…) znajdując się w stanie po użyciu alkoholu, tj. 0,22 mg/l i 0, 22 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, a ponadto nie posiadał wymaganego przepisami uprawnienia do kierowania pojazdami mechanicznymi, tj. popełnienia wykroczeń określonych w art. 87 § 1 k.w. w zw. z art. 45 ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 20.06.1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. 2017.1260 j.t.) i art. 94 § 1 k. w. w zw. z art. 104a ustawy z dnia 5.01.2011 r. o kierujących pojazdami (Dz.U.2017.978 j.t.)”.

Sąd Rejonowy w R. wyrokiem nakazowym z dnia 6 lipca 2018 r., w sprawie o sygn. akt III W (…), uznał obwinionego M.M. za winnego zarzuconego mu czynu i za to na mocy art. 87 § 1 k.w. w zw. z art. 9 § 1 k.w. wymierzył mu karę 1 (jednego) miesiąca ograniczenia wolności, zobowiązując obwinionego do wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 32 (trzydziestu dwóch) godzin w stosunku miesięcznym. Na podstawie art. 87 § 3 k.w. orzekł nadto wobec obwinionego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 1 (jednego) roku. Na podstawie art. 624 k.p.k. w zw. z art. 119 k.p.s.w. zwolnił obwinionego w całości od obowiązku zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów postępowania.

Wyrok ten uprawomocnił się bez zaskarżenia w dniu 20 lipca 2018 r.

Od tego wyroku kasację na niekorzyść obwinionego wniósł Prokurator Generalny. Zaskarżając wyrok w części co do kary zarzucił mu: „rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa materialnego, a mianowicie art. 87 § 1 k.w. polegające na orzeczeniu wobec M.M. za popełnienie czynu wyczerpującego znamiona wykroczeń określonych w art. 87 § 1 k.w. i art. 94 § 1 k.w. kary jednego miesiąca ograniczenia wolności, tj. kary nie ujętej w sankcji przepisu przewidującego najsurowszą karę.”

W konkluzji kasacji skarżący wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w R. do ponownego rozpoznania.

W trakcie rozprawy kasacyjnej prokurator Prokuratury Krajowej poparł wniesioną kasację.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja jest oczywiście zasadna. Rację ma skarżący, że sąd meriti dopuścił się rażącego naruszenia prawa materialnego, tj. art. 87 § 1 k.w., albowiem w oparciu o ten przepis wymierzył obwinionemu karę ograniczenia wolności, chociaż kara ta nie jest możliwa do orzeczenia na tej podstawie. Przepis art. 87 §  1  k.w., prawidłowo wskazany za podstawę wymierzenia kary, za przypisane obwinionemu wykroczenie (art. 9 § 1 k.w.), określa tylko dwie możliwe sankcje karne: areszt oraz grzywnę nie niższą niż 50 zł. Skoro zatem sąd w wyroku nakazowym orzekł inny rodzaj kary, to uchybienie, którego się dopuścił miało nie tylko charakter rażący, ale miało wpływ na treść wyroku (zasadność kasacji wymaga zaś ustalenia, że uchybienie takie mogło mieć istotny wpływ na treść wyroku).

Z tego powodu konieczne stało się uchylenie wyroku w zaskarżonej części, tj. co do kary (co obejmuje także orzeczony środek karny – art. 447 § 2 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k.) i przekazanie w tej części sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w R.. Ponownie procedując sąd meriti orzeknie karę zgodną z sankcją wskazaną w art. 87 § 1 k.w., pamiętając także o uregulowaniu wskazanym w art. 538 § 1 k.p.k.

as