IV KK 55/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 3 kwietnia 2025 r.
SSN Andrzej Stępka
po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu bez udziału stron
w sprawie L. R.
wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania
wyroku Sądu Okręgowego w Rybniku
z dnia 29 lipca 2024 r., w sprawie o sygn. akt VI Ka 245/24,
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Rybniku
z dnia 17 stycznia 2024 r., sygn. akt III K 975/23,
na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario
p o s t a n o w i ł
wniosku nie uwzględnić.
UZASADNIENIE
W kasacji od wyroku Sądu odwoławczego obrońca skazanego zarzucił rażące
naruszenie przepisów prawa procesowego mające istotny wpływ na treść
orzeczenia - i wniósł o wstrzymanie jego wykonania. Jakkolwiek wniosek nie
zawiera bliższego uzasadnienia, to analiza kasacji wskazuje, że w ocenie obrońcy
za wstrzymaniem wykonania orzeczenia ma przemawiać charakter podniesionych
zarzutów, a zatem prawdopodobnieństwo uwzględnienia tej skargi.
Sąd Najwyższy stwierdza, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Wstrzymanie wykonania orzeczenia w związku z wniesieniem kasacji wchodzi
w grę wyjątkowo, w razie zaistnienia szczególnych okoliczności, a to z tego
IV KK 55/25
2
względu, że kontrola kasacyjna dotyczy prawomocnego wyroku sądu
odwoławczego, a więc wyroku objętego domniemaniem trafności zawartych w nim
rozstrzygnięć, które podlegają bezzwłocznemu wykonaniu (art. 9 § 1 k.k.w.). Skoro
zatem instytucja z art. 532 § 1 k.p.k. ma charakter wyjątkowy, to potrzeby jej
zastosowania nie może uzasadniać sama czynność wniesienia kasacji. Potrzeba ta
aktualizuje się dopiero w istocie wówczas, gdy bądź to (niezależnie od przyszłego
rozstrzygnięcia co do zasadności skargi kasacyjnej) już wcześniej można stwierdzić
zaistnienie istotnych powodów do uznania słuszności tej kasacji, bądź też wówczas,
gdy strona wykaże odrębnie istnienie szczególnych okoliczności powodujących, że
wykonywanie lub wykonanie orzeczenia pociągałoby za sobą wyjątkowo dolegliwe i
w zasadzie nieodwracalne skutki.
Trzeba więc zauważyć, że samo powołanie się na treść zarzutów nie może być
uznane za wystarczające do przyjęcia, iż konieczne jest wstrzymanie wykonania
prawomocnie orzeczonej kary pozbawienia wolności. Nie może ono bowiem
automatycznie przesądzać o tym, że na pierwszy rzut oka istnieje podstawa do
odstąpienia od domniemania trafności ocen i ustaleń przyjętych za podstawę
prawomocnego wyroku już na etapie rozpoznawania niniejszego wniosku. Należy
podkreślić, że przedmiotem rozważań związanych z oceną przez Sąd Najwyższy
zasadności złożonego w trybie art. 532 § 1 k.p.k. wniosku o wstrzymanie
wykonania orzeczenia nie może być przecież całościowa i merytoryczna ocena
trafności i zasadności podniesionych w kasacji zarzutów, gdyż ta może zostać
rozstrzygnięta dopiero w trakcie rozpoznawania tego nadzwyczajnego środka
zaskarżenia. Rozstrzygnięcie wniosku złożonego w oparciu o przepis art. 532 § 1
k.p.k. nie stanowi swego rodzaju prejudykatu w postępowaniu kasacyjnym, dlatego
też w żaden sposób nie rzutuje ono na kierunek przyszłego rozstrzygnięcia
odnośnie do kasacji. Nie oznacza zatem, że procesowo niedopuszczalne jest w
przyszłości uznanie zarzutów podniesionych w kasacji za oczywiście zasadne.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.
[J.J.]
[a.ł]
IV KK 55/25
3
