IV KK 543/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 27 lutego 2026 r.
SSN Igor Zgoliński
w sprawie A. S. skazanego z art. 258 § 3 k.k. i in.
oraz A. W. , R. Ł. i P. S.
skazanych z art. 258 § 1 k.k. i in.,
po rozpoznaniu na posiedzeniu, bez udziału stron,
wniosków obrońców skazanych A. W. , R. Ł. i P. S. ,
o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją
wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach
z dnia 24 lutego 2025 r., sygn. akt II AKa 166/24,
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Katowicach
z dnia 25 stycznia 2023 r., sygn. akt V K 12/23,
na podstawie art. 532 § 1 i 3 k.p.k.
postanowił:
wniosków nie uwzględnić.
UZASADNIENIE
Obrońca skazanego A.W. w wywiedzionej kasacji zawarł wniosek o
wstrzymanie wykonania orzeczenia. W ocenie obrońcy konieczność ta miałaby
zachodzić m.in. z uwagi na wskazany w petitum kasacji „szereg uchybień natury
proceduralnej i materialnej, ich doniosłość oraz skonkretyzowany, niepolemiczny
charakter”, a nadto sytuację rodzinną skazanego.
IV KK 543/25
2
Obrońca skazanego R. Ł. zawarł w kasacji wniosek o zastosowanie instytucji
przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k. co miałoby być podyktowane wątpliwościami
odnośnie do zasadności rozstrzygnięcia sądu odwoławczego, które przedstawił w
zarzutach i uzasadnieniu środka odwoławczego, oraz względami zdrowotnymi i
rodzinnymi skazanego.
Obrońca skazanego P. S. w nadzwyczajnym środku zaskarżenia także
zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania ww. wyroku - do czasu rozpoznania
kasacji generalnie podnosząc, że przemawia za tym jej oczywista zasadność.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wnioski nie zasługiwały na uwzględnienie. Instytucja wstrzymania wykonania
orzeczenia, określona w art. 532 § 1 k.p.k. ma charakter wyjątkowy. Stanowi
odstępstwo od ogólnej reguły, wyrażonej w art. 9 § 2 k.k.w., wedle której orzeczenie
staje się wykonalne z chwilą uprawomocnienia. Prawomocny wyrok jest z założenia
traktowany jako prawidłowy, a sam fakt wniesienia kasacji nie daje jeszcze podstaw
do odstąpienia od natychmiastowej wykonalności orzeczenia. Skorzystanie z
przedmiotowej instytucji może okazać się słuszne jedynie wówczas, gdy już nawet
przy pobieżnej lekturze orzeczenie wskazuje na takie uchybienia, które powodują,
że jego uchylenie jawi się jako wysoce prawdopodobne, a wobec osoby, co do
której wyrok jest, lub ma być wykonywany, rysuje się perspektywa wystąpienia
takiej sytuacji, w której jego wykonanie prowadziłoby do nieodwracalnie
niekorzystnych skutków. Rzecz jednak w tym, tego rodzaju sytuacja w przypadku
żadnego ze skazanych nie wystąpiła. Przedmiotem rozważań związanych z oceną
zasadności złożonego w trybie art. 532 § 1 k.p.k. wniosku nie może być jednakże
kompleksowa, merytoryczna ocena zasadności podniesionych w kasacji zarzutów.
Ta bowiem, z uwagi na złożoność zarówno podmiotową jak i przedmiotową sprawy,
powinna podlegać weryfikacji na dalszym etapie postępowania w toku rozprawy
kasacyjnej. Zakres dopuszczalnej na obecnym etapie wstępnej ich analizy nie
dostarczył podstaw do przyjęcia niewątpliwej wadliwości zaskarżonego wyroku.
Powodu do wstrzymania wykonania zaskarżonego kasacją wyroku nie
stanowią również eksponowane przez obrońców A. W. i R. Ł. kwestie
IV KK 543/25
3
ewentualnych skutków jakie mogą wywołać one dla rodzin skazanych, jak i
okoliczności zdrowotne dotyczące skazanego R. Ł. . Możliwość modyfikowania
sposobu wykonywania kary pozbawienia wolności z uwagi na sytuację rodzinną
lub zdrowotną przewidują stosowne przepisy oddziału 10 Kodeksu karnego
wykonawczego. Wstrzymanie wykonania orzeczenia na podstawie art. 532 §
1 k.p.k. służyć ma odmiennemu celowi, tj. zapobieżeniu implikacjom wykonywania
obarczonego obrazą prawa orzeczenia i nie może być traktowane jako
rozstrzygnięcie alternatywne dla powyższych rozwiązań, mających prowadzić do
uniknięcia lub złagodzenia nadmiernie niekorzystnych dolegliwości związanych z
wykonywaniem kary.
Nie antycypując wyniku postępowania kasacyjnego należy stwierdzić, że
podniesione przez obrońców zarzuty nie dają obecnie jednoznacznych i
widocznych już we wstępnej ich ocenie podstaw do zastosowania art. 532 § 1 k.p.k.
Ponadto, wspomnieć na marginesie wypada, że oskarżyciel publiczny
zawnioskował o oddalenie nadzwyczajnych środków zaskarżenia wywiedzionych
przez obrońców skazanych w trybie art. 535 § 3 k.p.k., jako bezzasadnych w
stopniu oczywistym.
Mając powyższe okoliczności na uwadze, Sąd Najwyższy postanowił zatem
jak w sentencji.
[J.J.]
[a.ł]