IV KK 539/18

Sygn. akt IV KK 539/18

POSTANOWIENIE

Dnia 17 lipca 2019 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Waldemar Płóciennik (przewodniczący)
‎SSN Eugeniusz Wildowicz (sprawozdawca)
‎SSN Włodzimierz Wróbel

Protokolant Dagmara Szczepańska-Maciejewska

przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Jacka Radoniewicza,

w sprawie K. B.

skazanego z art. 207 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.,

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 17 lipca 2019 r.,

z urzędu kwestii dopuszczalności kasacji wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego na niekorzyść

od wyroku Sądu Rejonowego w P.

z dnia 6 grudnia 2017 r., sygn. akt II K […],

na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 529 k.p.k. i art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k. oraz art. 638 k.p.k.

                                                    p o s t a n a w i a

1. kasację pozostawia bez rozpoznania,

2. kosztami postępowania kasacyjnego obciąża Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 6 grudnia 2017 r. Sąd Rejonowy w P. uznał K. B. za winnego popełnienia przestępstwa z art. 207 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i za to skazał go na karę roku pozbawienia wolności. Na podstawie art. 41a § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci nakazu okresowego opuszczenia lokalu zajmowanego wspólnie z pokrzywdzonymi (żoną i teściową) w miejscowości P. na 5 lat.

Wyrok ten nie został zaskarżony przez strony i uprawomocnił się w dniu 14 grudnia 2017 r.

W dniu 7 września 2018 r. kasację od powyższego wyroku wniósł – na podstawie art. 521 § 1 k.p.k. - Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny. Zaskarżył go w części dotyczącej rozstrzygnięcia o środku karnym na niekorzyść skazanego.

W dniu 3 czerwca 2019 r. do Sądu Najwyższego wpłynął odpis skrócony aktu zgonu skazanego K. B., w którym jako datę jego śmierci wskazano dzień 25 kwietnia 2018 r. (k. 15 akt SN).

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja jest niedopuszczalna z mocy ustawy, gdyż została wniesiona na niekorzyść skazanego, pomimo zaistnienia okoliczności wyłączającej ściganie.

Zgodnie z art. 529 k.p.k. wniesieniu i rozpoznaniu kasacji na korzyść oskarżonego nie stoi na przeszkodzie wykonanie kary, zatarcie skazania, akt łaski ani też okoliczność wyłączająca ściganie (a więc również śmierć skazanego) lub uzasadniająca zawieszenie postępowania. A contrario, wystąpienie którejkolwiek z tych przesłanek nie tylko uniemożliwia rozpoznanie kasacji, ale nawet wniesienie kasacji na niekorzyść (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 27 czerwca 2018 r., V KK 181/18, LEX nr 2509702; z dnia 11 grudnia 2013 r., IV KK 337/13, LEX nr 1403902).

W tej sprawie już w chwili wnoszenia kasacji zachodziła okoliczność wyłączająca ściganie, o jakiej mowa w art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k. Jak wynika bowiem z załączonego do akt sprawy odpisu skróconego aktu zgonu, skazany K. B. zmarł w dniu 25 kwietnia 2018 r., podczas gdy kasacja została wniesiona w dniu 7 września 2018 r. (data wpływu do Sądu Najwyższego), a przyjęta zarządzeniem w dniu 11 września 2018 r. (k. 7). Śmierć skazanego poprzedziła zatem moment jej wniesienia (i przyjęcia), co oznacza, że kasacja wniesiona na niekorzyść skazanego jest niedopuszczalna z mocy ustawy.

Z uwagi na powyższe należało, na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 529 k.p.k. i art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k., pozostawić kasację bez rozpoznania.

O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 638 k.p.k.

aw