IV KK 52/25
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 26 marca 2025 r.
SSN Michał Laskowski
w sprawie M.S.
ukaranego za popełnienie czynów z art. 92 § 1 k.w. i z art. 94 § 1 k.w.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 5 k.p.k.
w zw. z art. 112 k.p.w.),
w dniu 26 marca 2025 r.
kasacji, wniesionej przez Rzecznika Praw Obywatelskich
na korzyść obwinionego
od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w Rudzie Śląskiej
z dnia 6 grudnia 2023 r., sygn. akt II W 1116/23,
uchyla zaskarżony wyrok nakazowy i przekazuje sprawę Sądowi
Rejonowemu w Rudzie Śląskiej do ponownego rozpoznania.
UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądy Rejonowego w Rudzie Śląskiej z 6 grudnia 2023 r. M.S. został
uznany za winnego popełnienia w dniu 10 września 2023 r. dwóch czynów
zabronionych z Rozdziału XI Kodeksu Wykroczeń przeciwko bezpieczeństwu i
porządkowi w komunikacji, z czego pierwszy polegał na przekroczeniu prędkości (art.
IV KK 52/25
2
92a § 1 k.w.) a drugi kierowaniu pojazdu bez uprawnień (art. 94 § 1 k.w.) i ukarany
kolejno grzywną oraz zakazem prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu
lądowym na okres 6 miesięcy. Od tego orzeczenia nie wniesiono sprzeciwu i
uprawomocniło się ono 28 grudnia 2023 r.
Kasację od tego wyroku złożył w dniu 29 stycznia 2025 r., na korzyść
obwinionego, Rzecznik Praw Obywatelskich, zarzucając rażące i mające istotny
wpływ na jego treść naruszenie przepisu materialnego tj. art. 93 § 2 k.w., polegające
na przyjęciu, że wina i okoliczności czynu przypisanego obwinionemu nie budziły
wątpliwości. Przy tak sformułowanym zarzucie wniósł o uchylenie zaskarżonego
orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania w postępowaniu
pierwszoinstancyjnym.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasacja Rzecznika Praw Obywatelskich, wniesiona na korzyść M.S.,
zasługiwała na uwzględnienie w całości na posiedzeniu bez udziału stron wobec jej
oczywistej zasadności (art. 535 § 5 k.p.k. w zw. z art. 112 k.p.w.).
Analiza akt sprawy potwierdziła uchybienie opisane w kasacji, a polegające
na tym, że wydając wyrok nakazowy Sąd orzekający zaniechał zweryfikowania
dowodów dołączonych do wniosku o ukaranie i ustalenia, czy okoliczności czynu z
art. 94 § 1 k.w. i wina obwinionego nie budziły wątpliwości, do czego zobligowany był
przez art. 93 § 2 k.p.w. Prawidłowa kontrola materiału dowodowego ujawniłaby, że
podczas przesłuchania M.S. w dniu popełnienia czynu 10 września 2023 r. wyjaśnił
on, że uprawnienia do prowadzeniu pojazdu posiada, ale nie ma ich przy sobie (k.8).
Mając na uwadze, że wykroczenie z art. 94 § 1 k.w. popełnia osoba, która prowadzi
pojazd m.in. na drodze publicznej bez uprawnień a więc nie mająca jeszcze w ogóle
uprawnień w postaci prawa jazdy albo pozwolenia do jego prowadzenia, to
wyjaśnienie powyższej okoliczności było konieczne do tego aby stwierdzić, czy w
ogóle doszło do popełnienia zarzucanego M.S. wykroczenia z art. 94 § 1 k.w.
Dlatego niezbędne stało się wydanie zaproponowanego przez skarżącego
wyroku o charakterze kasatoryjnym.
[WB]
[a.ł]]
IV KK 52/25
3
