POSTANOWIENIE

Dnia 13 grudnia 2024 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Andrzej Stępka

po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2024 r. na posiedzeniu bez udziału stron

w sprawie J.L. wniosku obrońcy skazanego

o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 26 kwietnia 2024 r., w sprawie o sygn. akt II AKa 228/23, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Białymstoku z dnia 3 marca 2023 r., sygn. akt II K 94/21,

na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario

p o s t a n o w i ł

wniosku nie uwzględnić.

UZASADNIENIE

W kasacji od wyroku Sądu odwoławczego obrońca skazanego zarzucił rażące naruszenie przepisów prawa procesowego mające istotny wpływ na treść orzeczenia i wniósł o wstrzymanie jego wykonania. Dodatkowo obrońca powołał się na trudną sytuację rodzinną, osobistą i majątkową skazanego argumentując, że wykonanie orzeczonej kary przed rozpoznaniem kasacji może spowodować dolegliwe i nieodwracalne skutki dla samego skazanego, jak i jego rodziny. Nadto w ocenie obrońcy, wniosek o wstrzymanie wykonania orzeczenia jest uzasadniony tym, że „zachodzi duże prawdopodobieństwo uwzględniebnia kasacji i uchylenia zaskarżonego wyroku.

Sąd Najwyższy stwierdza, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Instytucja wstrzymania wykonania wyroku określona w art. 532 § 1 k.p.k. ma charakter wyjątkowy, a potrzeby jej zastosowania nie może uzasadniać sama czynność wniesienia kasacji. Potrzeba ta aktualizuje się dopiero w istocie wówczas, gdy bądź to (niezależnie od przyszłego rozstrzygnięcia co do zasadności skargi kasacyjnej) już wcześniej można stwierdzić zaistnienie istotnych powodów do uznania słuszności tej kasacji, bądź też wówczas, gdy strona wykaże odrębnie istnienie szczególnych okoliczności powodujących, że wykonywanie lub wykonanie orzeczenia pociągałoby za sobą wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki.

Trzeba więc zauważyć, że samo powołanie się na treść zarzutów nie może być uznane za wystarczające do przyjęcia, iż konieczne jest wstrzymanie wykonania prawomocnie orzeczonej kary pozbawienia wolności. Nie może ono bowiem automatycznie przesądzać o tym, że na pierwszy rzut oka istnieje podstawa do odstąpienia od domniemania trafności ocen i ustaleń przyjętych za podstawę prawomocnego wyroku już na etapie rozpoznawania niniejszego wniosku. Należy podkreślić, że przedmiotem rozważań związanych z oceną przez Sąd Najwyższy zasadności złożonego w trybie art. 532 § 1 k.p.k. wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia nie może być przecież całościowa i merytoryczna ocena trafności i zasadności podniesionych w kasacji zarzutów, gdyż ta może zostać rozstrzygnięta dopiero w trakcie rozpoznawania tego nadzwyczajnego środka zaskarżenia.

Nie negując trudnej sytuacji osobistej i rodzinnej skazanego J.L. należy podnieść, że okoliczności z tym związane w pierwszej kolejności winny być podstawą dochodzenia przez niego odroczenia wykonania kary w postępowaniu wykonawczym, lub w razie osadzenia w zakładzie karnym, możliwości uzyskania przerwy w odbywaniu tej kary.

Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.

[WB]

[ał]

‎